"Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ" - Μέρος 1ο

 

 

"Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΠΟΝΗΡΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ"

(αυτοτελές απόσπασμα από το βιβλίο "ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ")

  ΜΕΡΟΣ   Π Ρ Ω Τ Ο  -  κεφάλαια 1ο - 2ο

 ------------------------------------------------

 

Kεφάλαιο ΠΡΩΤΟ:

Ο ΚΡΥΨΩΝΑΣ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ

       Μεγάλωσα σε μια φτωχική οικογένεια στην επαρχία της Αιγιαλείας. Η μητέρα μου από πολύ νωρίς έμεινε χήρα με έξι μικρά παιδιά. Η ζωή στην επαρχία ήταν πολύ δύσκολη, γιατί δουλειές δεν υπήρχαν και έτσι μεγαλώσαμε με πολλές στερήσεις. Την εποχή εκείνη στις άπορες οικογένειες υπήρχε η λεγόμενη «Αμερικάνικη βοήθεια», που συνήθως ήταν ρουχισμός. Υπήρχαν όμως και περιπτώσεις που μας έστελναν, μέσω διαφόρων δημοσίων φορέων, και χρηματική βοήθεια σε επιταγές. Εγώ και ο αδελφός μου, που είμαστε οι πιο μεγάλοι και πηγαίναμε στο Γυμνάσιο δεν ξέραμε τι ακριβώς είναι η επιταγή. Πιστεύαμε απλά ότι μπορούσε κάποιος όποτε θέλει, χωρίς χρονικό περιορισμό, να πάει στην Τράπεζα και να εισπράξει τα ανάλογα χρήματα. Η μητέρα μου που δεν γνώριζε καθόλου γράμματα, πάντοτε μας έλεγε: «Θα τα κρατήσουμε αυτά τα χρήματα, για να τα έχουν τα κορίτσια, όταν μεγαλώσουν και παντρευτούν». Όλοι μας μεγαλώσαμε και διαπιστώσαμε ότι μετά από 10 έως 15 χρόνια δεν μπορούσαμε πλέον να εξαργυρώσουμε τις επιταγές, το συνολικό ποσό των οποίων,  κατά τη δική μου εκτίμηση, ήταν μεγάλο.

     Γιατί τα αναφέρω όλα αυτά και τι σχέση έχουν με το θέμα μας; Είχαμε μέσα στο σπίτι μας χρήματα για να αγοράζουμε περισσότερα αγαθά, όπως φαγητό, ρούχα και οτιδήποτε άλλο είχαμε ανάγκη, αλλά από άγνοια τα χάσαμε. Κανένας δεν μας συμβούλεψε τι έπρεπε να κάνουμε για να τα αξιοποιήσουμε. Πιστεύω ότι η ίδια εικόνα υπάρχει στους πιστούς σήμερα. Έχουν μέσα στο δικό τους «σπίτι», ένα πολύτιμο θησαυρό, αλλά από αγνοια, ή από φόβο, ή από εξαπάτηση του Διαβόλου δεν τον χρησιμοποιούν. Έχοντας αναγεννηθεί και βαπτισθεί με το άγιο Πνεύμα έχουν μέσα τους την εξουσία και τη δύναμη του Κυρίου Ιησού να συντρίβουν τις δυνάμεις του σκότους. Κανένα όπλο, καμιά άλλη δύναμη, καμιά ενέργεια του εχθρού δεν μπορεί να αντισταθεί σ’ αυτή τη δύναμη, γιατί απορρέει μέσα από το θρόνο του Θεού. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, ενώ είμαστε νεκροί για το Θεό εξαιτίας των παραβάσεων και των αμαρτιών μας, «εζωοποίησεν ημάς μετά του Χριστού ….και συνανέστησε, και συνεκάθισε εν τοις επουρανίοις διά Ιησού Χριστού» (βλ. Εφεσίους Β:5-7). Μας συνεκάθισε με τον Υιό Του μέσα στο θρόνο της δόξας και της μεγαλωσύνης Του, γι’ αυτό σε θέση εξουσίας, ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ. Αυτός είναι η κεφαλή του σώματος και εμείς είμαστε το υπόλοιπο σώμα, είμαστε ένα σώμα, τα μέλη του οποίου συνεργάζονται αρμονικά και εκτελούν τις εντολές που παίρνουν από την κεφαλή.

       Η ενέργεια του Θεού που ανάστησε τον Ιησού από τους νεκρούς, ανάστησε ταυτόχρονα και το σώμα Του. Η κεφαλή (ο Ιη-σούς Χριστός) και το σώμα (η εκκλησία) συναναστήθηκαν, δηλαδή αναστήθηκαν μαζί. Η εξουσία δεν δόθηκε μόνο στην κεφαλή, αλλά σε όλο το σώμα. Ο Ιησούς είπε: «Εδόθη εις ΕΜΕ πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης» (Ματθαίος ΚΗ:18). Όλη η εξουσία του Ιησού που πρέπει να εξασκηθεί επάνω στη Γη, εξασκείται δια μέσου της εκκλησίας Του, γιατί Αυτός δεν είναι παρόν με το φυσικό Του σώμα, εμείς τώρα είμαστε το σώμα Του.

       Εάν γνώριζε ο κάθε πιστός τη μεγάλη εξουσία που έχει στα ΧΕΡΙΑ του, πιστεύω ότι πολλά και μεγάλα προβλήματα που τώρα αντιμετωπίζει θα είχαν λυθεί χωρίς μεγάλο κόπο, γιατί η μάχη ανήκει σ’ Αυτόν, που είναι η πηγή της εξουσίας και της δύναμής μας. Ο Κύριος μας λέγει «περί του έργου των χειρών προστάξατέ με» (Ησαϊας ΜΕ:11). Είναι θαυμαστό, εμείς διατάζουμε το δικό Του λόγο και Αυτός τον εκτελεί.  Μας λέγει μέσα στο λόγο Του «βάλε τα χέρια σου επάνω στους ασθενείς, επιτίμησε την αρρώστια και ο πάσχων θα θεραπευτεί». (Μάρκος Ις΄:18). Εάν με πίστη δεχτούμε αυτό το λόγο και τον εκτελέσουμε, τότε ο Κύριος θα ενεργήσει προς θεραπεία.

      Μια όμορφη εικόνα της δύναμης και της εξουσίας του πιστού μας δίνει ο προφήτης Αββακούμ: «Και η λάμψις (Αυτού) ήτο ως το φως, ΑΚΤΙΝΕΣ (ΕΞΗΡΧΟΝΤΟ) ΕΚ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΣ ΑΥΤΟΥ, και εκεί (δηλ. στο χέρι) ήτο ο κρυψών της ισχύος Αυτού» (βλ. Γ:4). Πολλές φορές έχουμε διαβάσει σε εικονογραφημένα παιδικά περιοδικά, ή έχουμε δει στον κινηματογράφο ταινίες επιστημονικής φαντασίας, με εξωγήινους ή με ρομπότ, που βγάζουν από τα χέρια τους ακτίνες φωτός κατά των αντιπάλων τους. Όλα αυτά βέβαια τα θεωρούμε φανταστικά. Στον αόρατο όμως πνευματικό κόσμο αυτό είναι μια συγκλονιστική πραγματικότητα. Ο Διάβολος που είναι ο μεγάλος πλαστογράφος και απατεώνας τα έχει διαστρεβλώσει και τα έχει γελοιοποιήσει, ώστε ο άνθρωπος να τα θεωρεί ότι είναι ανόητες ιστορίες για παιδιά και για αφελείς. Ο λόγος του Θεού μας λέγει ότι αυτό στην πνευματική μάχη είναι το πλεονέκτημά μας: «Ακτίνες εξήρχοντο εκ της χειρός αυτού». Τα πάντα τα ενεργούμε με τα χέρια μας και στο φυσικό τομέα και στον πνευματικό τομέα.

      Μια άλλη παραστατική εικόνα του πνευματικού πολέμου παρουσιάζει ο Δαβίδ, λέγοντας: «Ευλογητός ο Κύριος, το φρούριόν μου, ο διδάσκων τας ΧΕΙΡΑΣ μου  εις  πόλεμον, (ο διδάσκων) τους ΔΑΚΤΥΛΟΥΣ μου  εις  μάχην» (Ψαλμός ΡΜΔ:1). Ο χριστιανός πολεμιστής μάχεται κατά των δυνάμεων του σκότους, χρησιμοποιώντας ολόκληρο το σώμα του, αλλά πρώτιστα τα χέρια και τα δάκτυλά του και μετά το στόμα του. Με τα πνευματικά χέρια κρατάει και την ασπίδα της πίστης και τη μάχαιρα του Πνεύματος και με το στόμα λαλεί το χρισμένο λόγο του Θεού.

       Όταν ο διάκονος απελευθέρωσης επιτιμά τα δαιμονικά πνεύματα, συνήθως τις κάνει; Εκτείνει το χέρι του προς το άτομο που απελευθερώνεται και με το δείκτη του δακτύλου του τεντωμένο, διατάσσει με εξουσία τα πονηρά πνεύματα να φύγουν. Με τα χέρια μας διεξάγουμε τον πνευματικό ΠΟΛΕΜΟ γενικά, αλλά μια συγκεκριμένη μάχη την αντιμετωπίζουμε με τα ΔΑΚΤΥΛΑ μας. Στον πνευματικό πόλεμο συμμετέχει όλο το σώμα μας. Όταν δοξάζουμε τον Κύριο με αλαλαγμό, τι κάνουμε;Υψώνουμε τα χέρια μας, δοξάζοντάς Τον και κροτούμε τα χέρια μας με αγαλλίαση. Ολόκληρο το σώμα μας, που είναι ο ναός του αγίου Πνεύματος του Θεού, δονείται από την παρουσία Του .    

       Ο πιστός μέσα στα χέρια του έχει κρυμμένη την εξουσία που του έχει δώσει ο Θεός και εάν την ενεργοποιήσει, τότε θα εκδηλωθεί με δύναμη για σωτηρία ψυχών, για θεραπεία ασθενών, για ελευθερία από δαιμονικές δυνάμεις και για αποκατά-σταση. Μέσα στα χέρια μας είναι «ο κρυψών της ισχύος μας». Εκεί είναι η δύναμή μας και η εξουσία μας. Αυτό το γνωρίζει ο Διάβολος και έχει κατορθώσει ολόκληρες ομάδες χριστιανών να τις αφοπλίσει και να μην χρησιμοποιούν καθόλου τα χέρια τους. Φοβούνται στην προσευχή να υψώσουν τα χέρια τους προς τον ουρανό, φο-βούνται στη δοξολογία να κροτήσουν τα χέρια τους με χαρά, φοβούνται να επιθέσουν τα χέρια τους επάνω στους ασθενείς, φοβούνται να εκτείνουν τα χέρια τους ενάντια στις πονηρές δυνάμεις. Οι χριστιανοί πολεμιστές όμως δεν πρέπει να φιλοξενούν μέσα τους πνεύμα φόβου, γιατί η αγάπη του Θεού «έξω διώκει τον φόβον, διότι ο φόβος έχει ΚΟΛΑΣΙΝ» (Α΄ Ιωάννου Δ:18). Έχουμε τη δύναμη και την εξουσία να πατάμε επάνω σε ΟΛΗ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ του εχθρού και τίποτα δεν μας βλάψει.

  • Εχουμε την εξουσία να βάζουμε τα χέρια μας επάνω στους ανθρώπους και να διατάζουμε τα πονηρά πνεύματα να φεύγουν στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού (Πράξεις Ε:16 /Μάρκος Ις΄:18)
  • Έχουμε την εξουσία να βάζουμε τα χέρια μας επάνω στους ασθενείς και να προσευχόμαστε για τη θεραπεία όλων των προβλημάτων τους (Πράξεις Ε:15-16 /Θ:12,17 /ΚΗ:8).
  • Έχουμε την εξουσία να βάζουμε τα χέρια μας επάνω στους εργάτες του Κυρίου και να τους χρίουμε στη διακονίας τους (βλ. Πράξεις ΙΓ:2-3).
  • Έχουμε την εξουσία να βάζουμε τα χέρια μας επάνω στους πιστούς για να βαπτισθούν με το άγιο Πνεύμα και να λάβουν τα πνευματικά χαρίσματα (Πράξεις Η:14-17)
  • Έχουμε  την εξουσία να σηκώνουμε ψηλά τα χέρια και να δοξάζουμε τον Κύριο με αλαλαγμό και τα πνευματικά τείχη που ο Διάβολος έκτισε γύρω μας να πέφτουν με πάταγο (βλ. Ψαλμός ΡΛΔ:2 /Α΄ Τιμόθεου Β:2).  
  • Έχουμε την εξουσία  να κροτούμε τα χέρια για να δοξάζεται ο Κύριος και ο εχθρός να καταισχύνεται (βλ. Ψαλμός ΜΖ:1 /Ησαϊας ΝΕ:12 /κλπ.).
  • Έχουμε την εξουσία να χρησιμοποιούμε τα χέρια μας για τον πνευματικό πόλεμο, που διεξάγουμε εναντίον του Διαβόλου και των πονηρών στρατευμάτων του (βλ. Ψαλμός ΡΜΔ:2, ΙΗ:34).

       Αυτή είναι η εικόνα της ένδοξης νύμφης εκκλησίας. Δεν πρέπει ο πιστός να αγνοεί τη δύναμη και την εξουσία που έχει μέσα στη ζωή του και να ζει σε πνευματική φτώχεια, ενώ διαθέτει  ισχυρός πνευματικό οπλοστάσιο. Θυμήσου τη δική μου περίπτωση, όταν ήμουν μικρός, είχαμε χρήματα, αλλά ζούσαμε σε στέρηση, γιατί δεν γνωρίζαμε τι είχαμε στα χέρια μας. Θυμήσου επίσης πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που, ενώ ζούσαν στη μιζέρια και στη φτώχεια, που τριγυρνούσαν ρακένδυτοι και ζητιάνευαν ένα κομμάτι ψωμί, όταν πέθαναν μόνοι τους και αβοήθητοι μέσα σ’ ένα τρισάθλιο καλύβι, αποκαλύφθηκε ότι είχαν μια αμύθητη περιουσία. Μπορούσαν να ζουν σαν βασιλείς, αλλά ζούσαν μέσα στην αθλιότητα, μπορούσαν να έχουν το σεβασμό και την εκτίμηση των συνανθρώπων τους, αλλά ζούσαν μέσα στην απόρριψη και στην καταφρόνια.

       Αυτό επιδιώκει ο Διάβολος να επιτύχει στον πιστό, να τον κάνει πνευματικά φτωχό και αδύναμο, ενώ είναι γιος του μεγάλου Βασιλιά και κάθεται μέσα στο θρόνο Του, να τον κάνει να ζει σε κατάσταση ήττας, ενώ διαθέτει μεγάλη δύναμη και ισχυρή εξουσία, να τον έχει παροπλισμένο, ενώ είναι δυνατός πολεμιστής και μπορεί να γκρεμίζει όλα τα οχυρώματα του εχθρού.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

Kεφάλαιο ΔΕΥΤΕΡΟ:

ΣΥΝΤΡΙΒΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

       Ο σκοπός του βιβλίου αυτού είναι να ξεσκεπάσει τις μεθοδείες του Διαβόλου και να γνωρίσει η εκκλησία την εξουσία που έχει να πατεί επάνω σε όλη τη δύναμη του εχθρού. Στόχος είναι να πάρει ο χριστιανός πολεμιστής τη σωστή θέση μάχης, ώστε να μάχεται από θέση ισχύος. Όταν ο πιστός ντυθεί την πανοπλία του Θεού και χρησιμοποιεί σωστά όλα τα εξαρτήματά της, τότε είναι η νίκη είναι δεδομένη.

       Ο κάθε πιστός έχει εξουσία επάνω στο Διάβολο και στις πονηρές δυνάμεις του. Μπορείς να αρχίσεις να εξασκείς την εξουσία αυτή, πρώτα επάνω στον εαυτό σου και μετά επάνω στο σπίτι σου. Εάν ο Διάβολος τολμήσει να σηκώσει το κεφάλι του επάνω στη δική σου ζωή, ή στη ζωή των μελών της οικογένειάς σου,  μπορείς να σπάσεις τη δύναμή του, γιατί ο Κύριος σε έχει καταστήσει κεφαλή στο σπίτι σου. «Κεφαλή» μέσα στο λόγο του Θεού σημαίνει «εξουσία». Ο Ιησούς είναι η δική μας κεφαλή και εμείς είμαστε η κεφαλή στην οικογένειά μας, δεν επιτρέπουμε στον εχθρό να σφετερισθεί τη δική μας εξουσία. Έχεις εξουσία επάνω στο δικό σου σπίτι και όχι στο δικό μου, ή κάποιου άλλου. Γνώριζε ότι αυτή η εξουσία είναι δική σου, είτε το νιώθεις, είτε όχι. Δεν βαδίζεις με τα συναισθήματα, αλλά βαδίζεις με την πίστη και ο αγώνας είναι πνευματικός και όχι σαρκικός. Θυμήσου όμως ότι ο Ιησούς Χριστός απογύμνωσε το Διάβολο και τις δαιμονικές του δυνάμεις από την εξουσία που είχαν και «παρεδειγμάτισε παρρησία, θριαμβεύσας κατ’ αυτών επ’ αυτού» (Κολοσσαείς Β:15). Ο Ιησούς Χριστός αφαίρεσε κάθε εξουσία από το Διάβολο και δίνει τώρα στην εκκλησία Του να εξασκεί αυτή την εξουσία, καθόμαστε με Αυτόν στα επουράνια, γιατί η «κεφαλή» βρίσκεται πάντοτε ενωμένη με το «σώμα».

       Πάρε την πανοπλία του Θεού και μπες μέσα στη μάχη, ο εχθρός είναι ήδη νικημένος επάνω στο σταυρό του Γολγοθά, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να σε φοβίζει συνέχεια και έτσι να σου αφαιρεί κάθε δύναμη. Φορώντας την πνευματική πανοπλία είσαι προστατευμένος και χωρίς εμπόδια μπορείς να εξασκείς την εξουσία σου. Γι’ αυτό φρόντισε να διατηρείς την πανοπλία σου καθαρή και σωστά τοποθετημένη επάνω σου, για να μη βρει έδαφος ο εχθρός και σου επιφέρει πλήγμα.

     Ο Ιησούς είπε στην εκκλησία του «Ότι αν δέσητε επί της γης δεδεμένον θέλει είσθαι εν τοις ουρανοίς, και ότι λύσητε επί της γης, λελυμένον θέλει είσθαι εν τοις ουρανοίς» (Ματθαίος ΙΗ:18). Ο λόγος που εξέρχεται από τα χείλη μας είναι λόγος εξουσίας και σ’ αυτό που θα προστάξουμε θα έχουμε την υποστήριξη του ουρανού. Εάν δέσουμε τη δύναμη του εχθρού εδώ στη Γη, ή εάν ελευθερώσουμε έναν πνευματικά δέσμιο στη Γη, η κεφαλή μας στον ουρανό θα μας υποστηρίξει και θα συμμαρτυρήσει γι’ αυτό. Ότι και αν ζητή-σουμε από τον Κύριο, Αυτός θα το κάνει, γιατί είναι υπόσχεσή Του. Η δύναμή μας και η εξουσία μας απορρέει από το λόγο Του και ο Ιησούς είναι ο «Λόγος». Ο λόγος που εξέρχεται από το στόμα μας κατά των δαιμονικών δυνάμεων έχει τη σφραγίδα και το χρίσμα του Ιησού. Το ΑΙΜΑ του Ιησού που καλύπτει τον πιστό, ο χρισμένος ΛΟΓΟΣπου εξέρχεται από το στόμα του και το ΟΝΟΜΑ του Κυρίου Ιησού, αναγκάζουν τις δαιμονικές στρατιές σε φυγή.

     Παρακάτω θα αναφέρω μερικές περιπτώσεις, μέσα από την προσωπική μου εμπειρία, για την εξουσία που διαθέτει ο κάθε πιστός να συντρίβει τη δύναμη του εχθρού. Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι, αυτό δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο κανενός, είναι προνόμιο ολόκληρης της εκκλησίας του Ιησού Χριστού. Ο ελάχιστος μέσα στο σώμα του Χριστού, έχει την ίδια ακριβώς εξουσία με οποιονδήποτε άλλον. Ο Ιησούς είναι η κεφαλή μας, είναι η εξουσία μας και εμείς οι υπόλοιποι, όλοι μας, είμαστε το σώμα Του που εκτελεί το λόγο Του. Εάν ένα μέλος του σώματος δεν εκτελεί τη δοσμένη σ’ αυτό εξουσία και δεν φέρνει καρπό, δεν έχει θέση μέσα σ’ αυτό το άγιο σώμα. Μέσα στο σώμα του Χριστού δεν είμαστε ανταγωνιστές, αλλά είμαστε συναγωνιστές με ένα κοινό στόχο: Να καταστρέψουμε ολοσχερώς τα έργα του σκότους, να ελευθερώσουμε τους δέσμιους και να τους οδηγήσουμε από την εξουσία του σκότους στην θαυμαστή βασιλεία του Ιησού. Εάν στα ολίγα σταθείς πιστός, ο Κύριος Ιησούς και στα πολλά θα σε καταστήσει πιστό. Στηρίξου με πίστη στις υποσχέσεις Του και τότε θα δεις τη δόξα Του να εκχέει από μέσα σου και κανένα όπλο του εχθρού δεν θα μπορεί να σε βλάψει.

(1)    Η πρώτη περίπτωση απελευθέρωσης ατόμου από δαιμονικά πνεύματα που συνέβηκε στην προσωπική μου διακονία, ήταν η περίπτωση της αδελφής Ισμήνης (το όνομα δεν είναι το πραγματικό). Μια μικρή παρέα αδελφών συμπροσευχόμαστε ένα βράδυ στο σπίτι μου. Ξαφνικά η Ισμήνη, που ήταν μόνο αναγεννημένη, δεν είχε βαπτισθεί ακόμα με το άγιο Πνεύμα, καθώς ήταν γονατιστή, πέφτει στο πάτωμα και άρχισε να κουλουριάζεται και να σέρνεται σαν φίδι. Αμέσως έβαλα τα χέρια μου επάνω της και διέταξα στο όνομα του Ιησού το πονηρό αυτό πνεύμα που ενεργούσε σαν φίδι να φύγει από μέσα της. Στην αρχή, όχι μόνο δεν υπήρχε θετικό αποτέλεσμα, αλλά οι εκδηλώσεις άρχισαν να γίνονται πιο έντονες. Αυτό δεν μας παραξένεψε, γιατί μέσα στη διακονία του Ιησού Χριστού υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις ακαθάρτων πνευμάτων, που εκδηλώνονταν έντονα και βίαια όταν ο Κύριος τα διέταζε να φύγουν. Συνεχίσαμε την προσευχή επιτίμησης με πίστη και με εμπιστοσύνη στο λόγο του Θεού. Η Ισμήνη άρχισε να ξεφυσά από το στόμα της με δύναμη, ρυθμικά και βίαια. Ζητήσαμε από τα πονηρά πνεύματα που ενεργούσαν μέσα της να μας αποκαλύψουν το όνομά τους. Τότε τα χείλη της αδελφής σφίχτηκαν με πείσμα και δεν έβγαινε καμιά φωνή. Αμέσως είπα: «Πνεύμα εσύ που δένεις το στόμα της αδελφής, σε διατάσσω στο όνομα του Ιησού Χριστού να φύγεις!!!». Φεύγοντας το πονηρό πνεύμα άρχισαν τα υπόλοιπα πνεύματα να αποκαλύπτονται ένα-ένα.

      Σε κάποια στιγμή ο Κύριος με λόγο γνώσεως μου δείχνει ότι φιλοξενεί μέσα της πνεύμα πορνείας και για μια στιγμή έμεινα διστακτικός, μη ξέροντας τι να κάνω, πώς να επιτιμήσω δυνατά το πνεύμα αυτό, γιατί η Ισμήνη ήταν μητέρα και δεν ήταν πρέπον να το γνωρίζουν και οι λοιποί. Το Πνεύμα του Κυρίου όμως με οδήγησε και άρχισα να προσεύχομαι σε ξένες γλώσσες και παρατήρησα ότι όλοι είχαν οδηγηθεί να προσεύχονται εν Πνεύματι. Ο Κύριος είναι πολύ καλός και γεμάτος αγάπη και δεν θέλει να θίξει κανέναν μπροστά στους άλλους. Αυτό το διαπίστωσα και σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις.

      Συνεχίσαμε λοιπόν να προσευχόμαστε και φθάνοντας προς το τέλος της προσευχής, εκδηλώθηκε ένα ισχυρό πνεύμα σαρκασμού. Η όψη του προσώπου της Ισμήνης άλλαξε, πήρε μια έκφραση κοροϊδίας και άρχισε να γελά σαρκαστικά. Διατάχθηκε το πνεύμα αυτό να φύγει και άρχισε να γελά πιο έντονα και να αρνείται να φύγει. Τότε, καθώς ήμουν γονατιστός, σηκώνομαι, πηγαίνω και ανοίγω το παράθυρο και με επιτακτική φωνή λέγω στο πονηρό πνεύμα που ο Κύριος μας είχε αποκαλύψει εκείνη τη στιγμή: «Βγες τώρα έξω, και από την αδελφή και από το χώρο αυτό, στο όνομα του Ιησού Χριστού, δεν έχεις καμιά θέση εδώ. Είμαστε όλοι καλυμμένοι με το αίμα του Ιησού Χριστού, που χύθηκε στο Γολγοθά και χρισμένοι με το Πνεύμα Του. Βγες έξω και φύγε, πήγαινε στα βάθη των θαλασσών και μην ξαναενοχλήσεις κανέναν πλέον μέχρι την τελική κρίση…». Πολλές φορές έχουμε οδηγηθεί από τον Κύριο, κατά τη διάρκεια απελευθέρωσης κάποιου ατόμου, να ανοίγουμε τα παράθυρα ή την πόρτα του χώρου, όπου βρισκόμαστε για να φύγουν τα δαιμονικά πνεύματα.

      Στο τέλος, αφού ελευθερώθηκε η Ισμήνη, ήρθε και το επισφράγισμα της όλης προσπάθειάς μας. Προσευχηθήκαμε ο Κύριος Ιησούς να την βαπτίσει με το άγιο Πνεύμα Του, ώστε η απελευθέρωση να είναι πλήρης. Εφόσον καθαρίστηκε ο οίκος της από ανεπιθύμητους παραβάτες, έπρεπε τώρα να γεμίσει με το Πνεύμα του Κυρίου. Προσευχηθήκαμε και ζητήσαμε ο Κύριος να την γεμίσει με το Πνεύμα Του και πράγματι όπως έδειξαν στη συνέχεια τα γεγονότα, εκείνο το βράδυ αγγίχτηκε από το Πνεύμα του Κυρίου. Επειδή όμως είχε εξαντληθεί σωματικά από τη διακονία απελευθέρωσης, σταματήσαμε την προσευχή, αλλά την επόμενη ημέρα μίλησε στην προσευχή της σε ξένες γλώσσες. Η χαρά όλων μας ήταν μεγάλη. Ήταν η πρώτη μας πνευματική εμπειρία στον ενεργό πόλεμο με τις πονηρές δυνάμεις, στην οποία οδηγηθήκαμε από καθαρή ενέργεια του Κυρίου  και όχι με δική μας πρωτοβουλία, η δόξα ανήκει σ' Αυτόν.

(2)     Σε κάποια συνάθροιση συμπροσευχής μια νεαρή κοπέλα, που δεν ήταν αναγεννημένη, αλλά προσκείμενη στις αλήθειες του Βίβλου, πέφτει κάτω και έχοντας κλειστά τα μάτια της άρχισε να γελάει με μια υπερκόσμια χαρά στο πρόσωπό της. Γελούσε συνέχεια και έλεγε αυτά που έβλεπε. Όλοι μας καταλάβαμε ότι έβλεπε κάποια θαυμαστή όραση: «Ω, τι όμορφα που είναι -έλεγε- τι υπέροχα είναι Θεέ μου, πω, πω, δεν μπορώ να το πιστέψω ….Τι ωραία είναι, Θεέ μου…». Συνέχεια έλεγε τη λέξη "Θεέ μου, Θεέ μου" και αυτό  μου έδωσε να καταλάβω ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Ο λόγος του Θεού γράφει: «Μη πιστεύετε εις παν πνεύμα, αλλά ΔΟΚΙΜΑΖΕΤΕ τα πνεύματα αν ήναι εκ του Θεού» (Α΄ Ιωάννου Δ:1 /βλ. Α΄ Κορινθίους ΙΔ:29, Α΄ Θεσσαλονικείς Ε:21). Πρέπει να διακρίνουμε, εάν μια προφητεία ή μια όραση είναι από το Θεό ή από κάποιο πονηρό πνεύμα που προσπαθεί να μας εξαπατήσει.

      Παρατήρησα λοιπόν ότι δεν ανέφερε ούτε μια φορά το όνομα του Ιησού, πάντοτε έλεγε "Θεέ μου" και όλοι γνωρίζουμε ότι ο Διάβολος τρέμει και μόνο στο άκουσμα του ονόματος του Ιησού, γιατί είναι το μόνο όνομα που τον τρέπει σε φυγή και μια ημέρα στο όνομα αυτό θα κάμψει κάθε γόνατο επιγείων (=ανθρώπων), ουρανίων (=αγγέλων) και καταχθονίων (=πονηρών δυνάμεων) και κάθε γλώσσα θα ομολογήσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος (βλ. Φιλιππησίους Β:9-11 /Πράξεις Δ:12). Η Γραφή μας αποκαλύπτει ότι και ο Διάβολος είναι "θεός", είναι «ο ΘΕΟΣ του κόσμου τούτου» (Β΄ Κορινθίους Δ:4), είναι «ο ΑΡΧΩΝ του κόσμου τούτου» και «ο ΑΡΧΩΝ της εξουσίας του αέρος» (βλ. Ιωάννης ΙΒ:31 /Εφεσίους Β:2).

     Στράφηκα προς το μέρος της και απευθυνόμενος στο πνεύμα που μιλούσε από μέσα της, είπα «Πες μου, ποιο είναι το όνομα του Θεού;» αποφεύγοντας να αναφέρω τη λέξη "Ιησούς". Τότε άρχισε να λέγει «Το όνομα του Θεού; Ποιο είναι το όνομα του Θεού; Α, το όνομα του Θεού αρχίζει …..από γιώτα!!!» Από την απάντηση αυτή αμέσως κατάλαβα ότι η όραση που έβλεπε δεν ήταν από τον Κύριο Ιησού, αλλά από κάποιο πονηρό πνεύμα που την εξαπατούσε, γιατί ο Θεός δεν κάνει τέτοια λογοπαίγνια. Ζήτησα και πάλι να μου πει ποιο είναι το όνομα του Θεού και απαντά σε αργό ρυθμό: «Το όνομα του Θεού είναι Ιησούς…..» Στο σημείο αυτό έκανε μια μικρή παύση και μετά είπε «…..του Ναυή». Ήταν φανερό πλέον ότι το δαιμόνιο ήθελε να μας εξαπατήσει, αλλά δεν είχε τη δύναμη να το επιτύχει, γιατί στην αρχή είχαμε ζητήσει από τον Κύριο Ιησού να μας καλύψει όλους με το άγιο αίμα Του και ο χώρος να καθαρισθεί από κάθε δαιμονική επιρροή και ενέργεια.

      Μετά από αυτή την απάντηση, με επιτακτική φωνή, λέγω: «Στο όνομα του ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ του Ναζωραίου, πονηρό πνεύμα πες μου ποιο είναι το όνομά σου;» Το ζήτησα αυτό, γιατί όλα τα δαιμονικά πνεύματα έχουν ένα όνομα και από το όνομά τους, αφενός μεν καταλαβαίνουμε ποια είναι αποστολή τους, ποια είναι η ιδιότητά τους και πως επιδρούν επάνω στον άνθρωπο και αφετέρου εάν τα διατάξουμε να φύγουν με το όνομά τους, τότε υπακούουν αμέσως. Η απάντηση ήταν μια λέξη "Σεμίραμις". Η Σεμίραμις ήταν μια θεότητα των αρχαίων Βαβυλωνίων και το πονηρό πνεύμα προσπάθησε να μας εξαπατήσει για να του δώσουμε πίστη και θεία τιμή και λατρεία, μέσα από μια ψευδή όραση. Επειδή εκείνο το βράδυ είχαμε κουρασθεί, δεν προσευχηθήκαμε για να ελευθερωθεί η κοπέλα από το πονηρό αυτό πνεύμα με την ονομασία "Σεμίραμις", αλλά σε κάποια άλλη συγκέντρωση το διατάξαμε στο όνομα του Κυρίου Ιησού να φύγει και έτσι απελευθερώθηκε (Η περίπτωση της κοπέλας αυτής αναφέρεται και στο βιβλίο των εκδόσεων μας, με τίτλο "ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗ").

 (3)    Σε άλλη περίπτωση, ένας αδελφός Φίλιππος (το όνομα δεν είναι το πραγματικό) που ήταν αναγεννημένος  και βαπτισμένος με το άγιο Πνεύμα, την ώρα της προσευχής πέφτει κάτω και μένει τελείως ακίνητος, χωρίς καμιά αντίδραση, σαν νεκρός. Επειδή δεν γνώριζα ποιο πονηρό πνεύμα επηρέαζε τον Φίλιππο, άρχισα να προσεύχομαι σε ξένες γλώσσες και περίμενα τον Κύριο Ιησού να με οδηγήσει, πώς να ενεργήσω. Τότε, άρχισε να κινείται, να σφίγγει το σώμα του, να τεντώνει τα πόδια του και τα δάκτυλα των χεριών του να παίρνουν ένα σχήμα, σαν τα γαμψά νύχια του αετού, έτοιμα να ξεσχίσουν κάποιον. Αμέσως κατάλαβα από τις εκδηλώσεις αυτές ότι ήταν ένα δαιμόνιο με χαρακτηριστικά αρπακτικού πουλιού, που θέλει να αφαιρέσει κάθε αλήθεια του ευαγγελίου από τον πιστό (βλ. Ματθαίος ΙΓ:3-23).          

         Διατάζω στο όνομα στο όνομα του Ιησού Χριστού αυτό το "δαιμονικό πουλί" να φύγει. Το πνεύμα αυτό αντέδρασε, λέγοντας «Εγώ είμαι μέσα στο σπίτι μου, και τόσο καιρό εδώ κελαϊδώ δεν μπορείς εσύ να με διώξεις!!!» Απάντησα «Θα φύγεις, γιατί έχουμε εξουσία στο όνομα του Ιησού Χριστού και είμαστε καλυμμένοι με το αίμα Του, βγες έξω τώρα». Συνεχίσαμε όλοι μας την προσευχή απελευθέρωσης και μετά από λίγο ο Φίλιππος παίρνει μια γλυκιά έκφραση και με χαμογελαστό πρόσωπο άρχισε να προσεύχεται σε ξένες γλώσσες, έχοντας ακόμα τα μάτια του κλειστά. Έδειχνε ότι είχε ελευθερωθεί και ότι δόξαζε τον Κύριο Ιησού, γι’ αυτό ήμουν έτοιμος να σταματήσω την προσευχή επάνω του και να προσευχηθώ για κάποιον άλλο αδελφό.

       Καθώς ήμουν σκυφτός προς το μέρος του και κινήθηκα για να σηκωθώ όρθιος, ο Κύριος με λόγο γνώσεως μου αποκαλύπτει ότι ο Διάβολος μας εξαπατά, πλαστογραφώντας και μιλώντας από το στόμα του. Τότε, προς κατάπληξη όλων που νόμιζαν ότι όλα τελείωσαν με τον αδελφό Φίλιππο, λέγω: «Πνεύμα πονηρό, εσύ που μιλάς από το στόμα του αδελφού, σε δένω στο όνομα του Ιησού Χριστού, σταμάτα να μιλάς και βγες έξω από αυτόν, τώρα!!!» Ήταν πράγματι ένα πνεύμα απάτης και πλάνης, γιατί μόλις είπα αυτά τα λόγια, όλη η ηρεμία και η χαρά από το πρόσωπό του Φίλιππου έφυγε και άρχισαν πάλι οι ίδιες εκδηλώσεις, αλλά τώρα έχοντας αποκαλυφτεί το πονηρό πνεύμα, η διακονία μας ήταν εύκολη. Συνεχίσαμε την προσευχή και ο αδελφός ελευθερώθηκε τελείως.   

(4)    Σε κάποια συνάθροιση, στην ώρα της λατρείας ο Κύριος μας είχε αποκαλύψει στην προσευχή ότι μετά το κήρυγμα, κατά τη διακονία προσευχής, σε όλους όσους θα γινόταν επάνω τους προσευχή θα έπεφταν κάτω, γιατί Αυτός είχε να κάνει ένα έργο καθαρισμού μέσα τους. Πράγματι, άτομα που ποτέ δεν είχαν πέσει κάτω από τη δύναμη του Κυρίου, την ημέρα εκείνη γνώρισαν αυτή τη θαυμαστή ενέργεια του Κυρίου Ιησού, του οποίου το χρίσμα ήταν δυνατό  και η παρουσία Του ήταν ζωντανή σε όλους.

     Άλλοι έπεφταν κάτω, χωρίς να έχουν ιδιαίτερες εκδηλώσεις, γεγονός που φανέρωνε ότι δεν φιλοξενούσαν μέσα τους πνεύματα πονηρίας εν δυνάμει. Άλλοι είχαν διάφορες δαιμονικές εκδηλώσεις, αλλά δεν ήταν έντονες, εκτός από την περίπτωση μιας νεαρής αδελφής, η οποία, ενώ βρισκόταν πεσμένη κάτω στο έδφαος και εμείς προσευχόμαστε από πάνω της με ξένες γλώσσες, άρχισε να βγάζει δυνατές άναρθρες κραυγές και ο λαιμός της είχε τεντωθεί τόσο πολύ που οι φλέβες της πετάγονταν έξω. Μετά από λίγο, όταν σταμάτησε η προσευχή απελευθέρωσης, έμεινε για λίγο ήρεμη και όταν στη συνέχεια σηκώθηκε, ανέφερε, πώς δεν θυμόταν τίποτα από όλα αυτά.

       Έχω ακούσει πολλούς αδελφούς, που ασχολούνται με τη διακονία απελευθέρωσης, να αναφέρουν παρόμοιες εκδηλώσεις των δαιμονίων και να περιγράφουν περιπτώσεις ατόμων, που δεν μπορούσαν να θυμηθούν στο τέλος, διάφορα γεγονότα που έλα-βαν χώρα κατά τη διάρκεια της απελευθέρωσής τους.

(5)     Ένα πρωϊνό ξύπνησα με έντονο πονοκέφαλο. Συνήθως όταν έχω πρόβλημα υγείας το πρώτο μου μέλημα είναι να ζητήσω από τον Κύριο θεραπεία και ελευθερία και στην συνέχεια να Τον ευχαριστήσω γι' αυτό. Ειδικά με τους πονοκεφάλους έχω παρατηρήσει ότι, όταν οφείλονται σε δαιμονική επιρροή και όχι σε παθολογικά αίτια, όπως κούραση, κρυολόγημα, κλπ., η θεραπεία συνήθως είναι άμεση.  Εκείνο το πρωϊ, ήταν έξι η ώρα, μόλις προσευχήθηκα αμέσως ο πόνος σταμάτησε. Μετά από δύο ώρες περίπου ο πόνος επανέρχεται, προσεύχομαι και πάλι σταματά. Αυτό συνεχιζόταν κάθε δύο ώρες, μου εμφανιζόταν ο πόνος, προσευχόμουν και έφευγε.

      Ήταν πλέον φανερό, ότι η αιτία του πόνου δεν ήταν παθολογική, αλλά υπήρχε κάποια δαιμονική επίθεση, που ο στόχος της ήταν (και είναι σε παρόμοιες περιπτώσεις) τριπλός. Ο Διάβολος θέλει: (1) Να μας βασανίζει με οποιονδήποτε τρόπο και να μας κλέβει τη χαρά και ένας τρόπος που συχνά χρησιμοποιεί είναι η δημιουργία πονοκεφάλων, από απλή μορφή μέχρι έντονες ημικρανίες, (2) Να μας παραπλανά και να μας εξαπατά, ώστε όλα τα θέματα υγείας, που αντιμετωπίζουμε να τα αποδίδουμε σε φυσικά ή παθολογικά αιτία και όχι σε δική του ενέργεια, και (3) Να μας κάνει να έχουμε πλήρη εξάρτηση από τα φάρμακα, ώστε να μη ζητούμε τη θεραπεία μας από τον Ιησού, γιατί με αυτόν τον τρόπο κατάστρέφονται τα σατανικά του έργα. Ο Ιησούς Χριστός ήρθε να ελευθερώσει τους δέσμιους και να καταστρέψει τα έργα του Διαβόλου και αυτή είναι η διακονία της εκκλησίας σήμερα.

     Κατάλαβα λοιπόν ότι υπήρχε πνευματικός πόλεμος και έπρεπε να περάσω στην αντεπίθεση. Η ώρα ήταν 4 το απόγευμα και η επίθεση του Πονηρού συνεχιζόταν με το ίδιο σύστημα. Αποφάσισα να δώσω την οριστική μάχη μαζί του και άρχισα να προσεύχομαι μέχρι τη νίκη. Μετά από μία ώρα προσευχής ο εχθρός είχε νικηθεί με τη δύναμη του Κυρίου Ιησού και η ευλογία του είχε έρθει επάνω μου. Ο Διάβολος και οι στρατιές του δεν μπορούν να κατισχύσουν εναντίον μας, γιατί τα όπλα μας είναι πνευματικά, το αίμα του Ιησού μας καλύπτει και η δύναμή Του εκχέεται από μέσα μας.

        Στην πνευματική μάχη, για την αντιμετώπιση των πονοκεφάλων που προέρχονται από δαιμονική επίθεση, ο χριστιανός πολεμιστής πρέπει να γνωρίζει, εκτός των άλλων και  τα εξής:

(α)     Μια τακτική που εφαρμόζουν τα πονηρά πνεύματα για να κάνουν τους ανθρώπους να είναι δέσμιοι των φαρμάκων και να εξαρτώνται απόλυτα από αυτά, γκρεμίζοντας έτσι την πίστη τους στη θεία θεραπεία, είναι, όταν αισθάνονται και την παραμικρή ενόχληση στο κεφάλι που δεν δικαιολογεί τη χρήση παυσίπονου, να τους δημιουργούν φοβίες ότι ο πόνος θα αυξηθεί και εφόσον συμβεί αυτό η καταπολέμησή του θα είναι πιο δύσκολη, γι’ αυτό πρέπει προληπτικά να κάνουν χρήση φαρμάκων. Ο Κύριος Ιησούς έχει αποκαλύψει ότι στην περίπτωση αυτή ενεργούν επάνω στον άνθρωπο πνεύματα προδιάθεσης πονοκεφάλου και πνεύματα φόβου. Όσες φορές αισθάνομαι και την παραμικρή ενόχληση στο κεφάλι, αμέσως το επιτιμώ "πνεύμα προδιάθεσης πονοκεφάλου" και το αποτέλεσμα είναι άμεσο. Όταν ο πιστός ενεργεί με αυτόν τον τρόπο δεν δίνει τόπο στα πονηρά πνεύματα, ώστε να βρουν έδαφος και να επιφέρουν μεγαλύτερο πρόβλημα. Δεν θυμάμαι κάποια περίπτωση, που να προσευχήθηκα και να μην υπήρχε άμεσο αποτέλεσμα.

 (β)    Όταν ο πόνος στο κεφάλι οφείλεται σε παθολογικά αίτια, συνήθως με τη λήψη παυσίπονου φεύγει. Ένας τρόπος που μπορεί κάποιος να διαπιστώσει εάν ο πονοκέφαλος οφείλεται σε δαιμονική επιρροή είναι από το γεγονός ότι, ενώ έλαβε παυσίπονα, αυτός συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Για την καταπολέμησή του χρειάζονται πλέον πνευματικά όπλα. Αυτό είναι εμπειρία πολλών εργατών, που ασχολούνται με τη διακονία απελευθέρωσης.

       Θυμάμαι μια περίπτωση κάποιας αδελφής, που είχε έντονες ημικρανίες. Το πρόβλημα αυτό της παρουσιαζόταν σε διάφορα τακτικά χρονικά διαστήματα με εκδηλώσεις ισχυρού πονοκέφαλου, ίλιγγους, τάση για ναυτία και ζάλη. Παρ' όλο που έπαιρνε ισχυρά παυσίπονα για ώρες ο πόνος ήταν αφόρητος, σε σημείο που έλεγε ότι προτιμούσε να πεθάνει, δεν άντεχε τους ισχυρούς πόνους. Στη συζήτηση που κάναμε ανέφερε ότι η αιτία που προκαλούσε τις ημικρανίες αυτές, ήταν η μεγάλη πίεση που είχε στην εργασία της και στο σπίτι της, κάθε φορά που είχε ένταση και στενοχώρια, αμέσως μετά ακολουθούσαν και οι ημικρανίες. Της εξήγησα ότι, μπορεί βέβαια να συμβεί και αυτό, αλλά οι εκδηλώσεις αυτές φανέρωναν δαιμονική ενέργεια και ζήτησα εάν θέλει να προσευχηθούμε για ελευθερία. Επιτιμήσαμε πνεύμα ημικρανίας και από τότε δεν είχε κανένα πρόβλημα. Το έργο που έκανε ο Κύριος Ιησούς ήταν τέλειο επάνω της. Πολλές φορές μου είπε αργότερα «Ήταν τόσο απλό να ελευθερωθώ και εγώ μη ξέροντας υπέφερα,  ευχαριστώ τον καλό Κύριό μας».      

(6)     Κάποτε μια αδελφή είχε έντονο πόνο στο κεφάλι και στο στομάχι  και ζήτησε να προσευχηθούμε για θεραπεία. Έβαλα το χέρι μου επάνω της και αρχίσαμε να προσευχόμαστε σε ξένες γλώσσες. Καθώς η προσευχή συνεχιζόταν δεν υπήρχε καμιά καλλιτέρευση, αντίθετα οι εκδηλώσεις πόνου αύξαναν και βογγούσε περισσότερο. Συνεχίσαμε την προσευχή με πίστη και ο Κύριος με λόγο γνώσεως αποκαλύπτει ότι το πρόβλημα στο στομάχι δεν ήταν παθολογικό, γιατί είχαμε την εντύπωση ότι ενοχλήσεις ήταν από κάποιο φαγητό. Το πρόβλημα ήταν πνευματικό, κάποιο πονηρό πνεύμα  προσπαθούσε  να γίνει αποδεκτό και να κάνει κατοχή μέσα της.

       Αρχίσαμε με δύναμη και με εξουσία να επιτιμούμε το πονηρό αυτό πνεύμα. Σε μια στιγμή παρατήρησα ότι τα μάτια της ήταν κόκκινα και είχαν ένα παρακλητικό ύφος, γεμάτο από φόβο πόνου. Κατάλαβα ότι η επιρροή αυτού του πνεύματος ήταν ισχυρή και έπρεπε να αποκαλυφτεί. Αμέσως είπα: «Πνεύμα, εσύ που προκαλείς αυτό το φόβο, σε διατάσσω στο όνομα του Κυρίου Ιησού να φανερωθείς και να πεις το όνομά σου…» Τότε, ένα άλλο πνεύμα έδεσε το στόμα της αδελφής να μην μπορεί να αρθρώσει λέξη, προσπαθούσε με κόπο να ανοίξει τα χείλη της, αλλά δεν μπορούσε. Επιτιμήθηκε το πνεύμα αυτό, έφυγε και αμέσως λύθηκε η γλώσσα της και είπε σιγά "πεθαίνω".

       Τότε είπα: «Πνεύμα ΘΑΝΑΤΟΥ, σε διατάζω στο όνομα του Ιησού Χριστού να βγεις έξω τώρα από τη δούλη του Κυρίου, είναι πλυμένη με το αίμα Του και συ είσαι παραβάτης, δεν έχεις καμιά εξουσία επάνω της, είσαι ψεύτης και κλέφτης, φύγε τώρα στο όνομα του Ιησού και φύγε έξω από το χώρο αυτό!!!" Όταν το δαιμόνιο αυτό εκβλήθηκε, η αδελφή έγειρε στο πλάϊ κουρασμένη, αλλά με ένα χαμόγελο νίκης ζωγραφισμένο στο πρόσωπό της, το οποίο ακτινοβολούσε από χαρά.

 (ακολουθεί και «Μέρος ΔΕΥΤΕΡΟ»)

---------------------------------------------------------------------------------------

COPYRIGHT: 07/2012 - ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΤΖΕΛΕΠΗΣ

Τηλ. Κινητό: 694- 4921318

E-MAIL: filadelfos02@hotmail.cο

FACEBOOK: Alkiviadis Tzelepis

---------------------------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:  Το παραπάνω άρθρο περιέχεται ως αυτοτελές κεφάλαιο στο βιβλίο «ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ» (βιβλίο Νο 17B). Ολόκληρο το βιβλίο  μπορείτε να το κατεβάσετε σε μορφή PDF από την επιλογή "αρχεία" της ομάδας «ΦΙΛΑΔΕΛΦΟΣ – FILADELFOS” του FACEBOOK.

Κωδικός 17Α. "ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ από ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ" - Μέρος 1ο (σελίδες 001 - 078)
ISBN: 978 - 960 - 6783 - 10 - 4
Κωδικός 17Β. "ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ από ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ" - Μέρος 2ο (σελίδες 075 - 152)
ISBN: 978 - 960 - 6783 - 11 - 1
Μια θαυμαστή αποκάλυψη του Κυρίου Ιησού Χριστού στην εκκλησία των τελευταίων καιρών, για να ξεσκεπαστούν και να συντριφτούν τα έργα του Διαβόλου και των πονηρών σκοτεινών δυνάμεών του και για να ετοιμαστεί η νύμφη Του για τον ένδοξο ερχομό Του. Πρόκειται για διασκευή του βιβλίου «ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΣΤΟ ΣΑΛΟΝΙ» των Φράνκ και Άϊντα Μακ Χάμμοντ, στο οποίο έχουν προστεθεί από τον συγγραφέα Αλκιβιάδη Τζελέπη πολλά σημαντικά στοιχεία από την προσωπική του διακονία στον Ελλαδικό χώρο.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Κωδικός 18. "ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ από ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ" (σελίδες 76)
ISBN: 978 - 960 - 6783 - 12 - 8
Το βιβλίο αυτό, αν και αυτοτελές, θεωρείται συνέχεια του διπλού βιβλίου με τίτλο «ΑΠΕΥΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ». Αποτελείται από 5 κεφάλαια, από τα οποία τα 3 πρώτα αποτελούν ελεύθερη διασκευή του σχετικού με το θέμα κεφαλαίου από το βιβλίο "ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΣΤΟ ΣΑΛΟΝΙ" (Φρανκ Μακ Χάμμοντ), έχοντας προστεθεί από τον Αλκιβιάδη Τζελέπη πλήθος νέων στοιχείων, απόψεων και πληροφοριών, με αποτέλεσμα η ανάλυση να γίνεται με λεπτομερή τρόπο. Τα υπόλοιπα 2 τελευταία κεφάλαια έχουν προστεθεί με τη χάρη του Κυρίου εξ ολοκλήρου από τον Έλληνα συγγραφέα..
ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΟΠΩΣ: «Ποια είναι η αιτία της σχιζοφρένειας;», «Μπορεί ένας σχιζοφρενής να θεραπευτεί οριστικά;», «Σήμερα υπάρχουν δαιμονιζόμενοι;», κλπ. βρίσκουν απάντηση στο βιβλίο αυτό. Πρόκειται για μια αποκάλυψη του Κυρίου Ιησού στην εκκλησία των εσχάτων καιρών.

"Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ" - Μέρος 2ο

 

 

"Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΠΟΝΗΡΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ"

(αυτοτελές απόσπασμα από το βιβλίο "ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ")

  ΜΕΡΟΣ   Δ Ε Υ Τ Ε Ρ Ο  -  κεφάλαιο 3ο

------------------------------------------------

 

 

  Kεφάλαιο ΤΡΙΤΟ:

ΑΡΧΕΣ & ΚΑΝΟΝΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

       Ο χριστιανός πολεμιστής για να διεξαγάγει νικηφόρα τον πνευματικό πόλεμο, ο οποίος αποτελείται από συνεχείς μάχες, θα πρέπει να γνωρίζει μερικούς βασικούς κανόνες που πρέπει σε κάθε περίπτωση να τους εφαρμόζει:

(1)     Να μην ξεκινά ποτέ μια πνευματική μάχη, εάν πρώτα δεν έχει ζητήσει από τον Κύριο Ιησού να καλύψει τον ίδιο με το ΑΙΜΑ Του. Το αίμα του Ιησού είναι το σκέπαστρο (ο ιλασμός) των αμαρτιών μας. Ο Θεός είχε διατάξει τους Ισραηλίτες, πριν φύγουν από την Αίγυπτο, να βάψουν τους παραστάτες και το ανώφλειο των θυρών των οικιών τους με το αίμα του αρνίου, το  οποίο είχαν θυσιάσει με εντολή που είχε δώσει ο Θεός στο Μωϋσή και το αίμα αυτό ήταν σημείο προστασίας και ασφάλειας από την κρίση που θα ερχόταν επάνω στα πρωτότοκα της Αιγύπτου. Ο εξολοθρευτής άγγελος, μόλις θα έβλεπε το αίμα στις πόρτες τους, θα τους προσπερνούσε. Αυτή η κάλυψη ήταν για την περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης

      Για την περίοδο της Καινής Διαθήκης η κάλυψη γίνεται με το αίμα του Αρνίου του εσφαγμένου "προ καταβολής κόσμου", με το αίμα του Ιησού Χριστού. Πρέπει οι παραστάτες και το ανώφλειο της καρδιάς μας να είναι χρισμένοι με το αίμα του Κυρίου και αυτό είναι η προστασία μας από τις δαιμονικές επιθέσεις και από τις κρίσεις που έρχονται γενικά επάνω στον άνθρωπο. Πρέπει καθημερινά ο κάθε πιστός να ζητεί από τον Κύριο να τον έχει καλυμμένο με το αίμα Του, αλλά ιδιαίτερα ο εργάτης απελευθέρωσης, πριν ξεκινήσει τη διακονία του πρέπει να εφαρμόσει την αρχή αυτή, αλλιώς είναι ακάλυπτος στις δαιμονικές επιθέσεις, γιατί ότι κάνει, δεν το κάνει με τη δική του αξία ή επειδή είναι καλός, αλλά επειδή ο Θεός κάνει χάρη και έλεος επάνω του, Αυτός είναι ο ενεργών, εμείς είμαστε αχρείοι δούλοι.

(2)     Πριν την έναρξη της προσευχής απελευθέρωσης, ο εργάτης του Θεού πρέπει να ζητήσει από τον Κύριο Ιησού να καλύψει με το αίμα Του, όχι μόνον τον ίδιο όπως αναφέραμε, αλλά  και όλους όσους βρίσκονται στον ίδιο χώρο, γιατί υπάρχει περίπτωση τα πονηρά πνεύματα να μπουν σε κάποιο άλλο άτομο που βρίσκεται στο χώρο αυτό. Τέτοια περιστατικά έχουν συμβεί σε πολλούς διακόνους απελευθέρωσης, που δεν τήρησαν αυτή την αρχή, είτε γιατί δεν το γνώριζαν, είτε από αμέλεια. Στον πνευματικό πόλεμο να έχουμε υπόψη ότι ο εχθρός εκμεταλλεύεται τα λάθη μας.

(3)     Η διαταγή που δίνει ο εργάτης στα πονηρά πνεύματα πρέπει να είναι με εξουσία και επιτακτική, χωρίς κανένα ίχνος αμφιβολίας ή δισταγμού για το αποτέλεσμα της διαταγής. Έχουμε την εξουσία να ΠΡΟΣΤΑΖΟΥΜΕ τις πονηρές δυνάμεις και όταν κάποιος δίνει μια προσταγή, αυτό δείχνει ότι βρίσκεται σε ανώτερη θέση εξουσίας από τον άλλο.

(4)     Το δαιμόνιο θα διατάσσεται απευθείας στο όνομα του Κυρίου Ιησού, γιατί ποτέ δεν θα φύγει, εάν εσύ δεν το διατάξεις ΑΠΕΥΘΕΙΑΣστο όνομα του Ιησού, εάν δηλαδή δεν του απευθύνεις το λόγο με εξουσία λέγοντας: «Πνεύμα αγανάκτησης σε διατάζω στο όνομα του Ιησού Χριστού να φύγεις, τώρα!!!». Εσύ διατάζεις, γιατί την εξουσία αυτή στην έχει παραχωρήσει ο ίδιος ο Ιησούς (βλ. Μάρκος Ις΄:15-18). Εάν πεις «Κύριε Ιησού επιτίμησε αυτό το δαιμόνιο και ελευθέρωσε με…», ή εάν πεις «Πατέρα ουράνιε, στο όνομα του Ιησού ελευθέρωσέ με από τα πονηρά πνεύματα…», δεν πρόκειται να συμβεί απολύτως τίποτα και αυτό το γνωρίζει ο Διάβολος. Τίποτα άλλο δεν φοβάται ο Διάβολος και οι πονηρές δυνάμεις του, παρά το όνομα του Ιησού.

    Ο Ιησούς είναι η ΚΕΦΑΛΗ του σώματος της εκκλησίας και εμείς οι πιστοί είμαστε το ΥΠΟΛΟΙΠΟ μέρος του σώματος (χέρια, πόδια, κλπ.). Δεν εκτελεί το κεφάλι, αλλά δίνει εντολές στο χέρι να τις εκτελέσει. Αυτό έκανε ο Πέτρος με τον Ιωάννη, όταν θεράπευσαν το χωλό μπροστά στο ναό, λέγοντάς του: «Εν τω ονόματι του  Ιησού Χριστού του Ναζωραίου, σηκώθητι και περιπάτει» (Πράξεις Γ:6), αυτό έκανε και ο Παύλος όταν επιτίμησε πνεύμα πύθωνος από μια δούλη: «Προστάζω σε εν τω ονόματι του Ιησού Χριστού να εξέλθης εξ αυτής» (Πράξεις Ις΄:18) και αυτό έκανε η πρώτη εκκλησία σε όλες τις περιπτώσεις. Ακόμα και ο Στέφανος, όταν τον λιθοβολούσαν απευθείας τον Ιησού επικαλέστηκε: «Κύριε Ιησού, δέξαι το πνεύμα μου». Δεν είπε «Πατέρα ουράνιε, στο όνομα του Ιησού, δέξαι το πνεύμα μου!!!». Η ΔΥΝΑΜΗ μας και η ΕΞΟΥΣΙΑ μας είναι στο όνομα, το υπέρ παν όνομα, στο όνομα του Κυρίου Ιησού.

(5)     Απαραίτητη προϋπόθεση για απελευθέρωση ενός ατόμου είναι αυτό να είναι αναγεννημένο και να εκζητεί το ίδιο την απελευθέρωσή του. Αυτό γίνεται, γιατί εάν εκβληθεί ένα πονηρό πνεύμα από ένα μη αναγεννημένο άτομο, η Γραφή μας λέγει ότι το πνεύμα αυτό, αφού περιπλανηθεί μετά θα παραλάβει άλλα επτά ισχυρότερα και θα επιστρέψει στο άτομο αυτό. Εάν όμως το άτομο είναι πιστό και το ίδιο θέλει να απελευθερωθεί, τότε έχει και τη δύναμη να μην επιτρέψει την επάνοδο των πονηρών πνευμάτων.

        Για να βοηθήσουμε άτομα που δεν έχουν κάνει κύριο της ζωής τους τον Ιησού, που δεν έχουν αναγεννηθεί, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε για να μην τους δημιουργήσουμε πρόβλημα είναι να "δέσουμε" τα πονηρά πνεύματα που τους επηρεάζουν. Στην περίπτωση αυτή δεσμεύεται για ένα χρονικό διάστημα η δύναμη των πνευμάτων να ενεργούν επάνω σ' ένα άτομο, ώστε αυτό να μπορέσει με τη δική του πλέον θέληση να εκζητήσει τον Ιησού στη ζωή του.

(6)     Η επιτίμηση των πονηρών πνευμάτων πρέπει να γίνεται με το ΟΝΟΜΑ τους ή με τις ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ τους.Εάν δεν γνωρίζεις το όνομα μπορείς να διατάξεις στο όνομα του Ιησού Χριστού τα πονηρά πνεύματα να στο αποκαλύψουν. Εάν δεν γνωρίζεις το όνομα ενός πνεύματος, μπορείς να το επιτιμήσεις με τις εκδηλώσεις που παρουσιάζει το πνεύμα αυτό μέσα από το άτομο που απελευθερώνεται. Σε παθολογικές καταστάσεις δεν θα ψάχνεις να βρεις δαιμόνια για να τα διώξεις, αλλά θα ζητήσεις από τον Κύριο θεραπεία, επιτιμώντας απλά τις εκδηλώσεις.

       Θυμάμαι μια περίπτωση που μου συνέβηκε πριν από χρόνια. Με είχαν καλέσει κάποια Τετάρτη βράδυ να διακονήσω το λόγο του Θεού σε μια τοπική εκκλησία στην Αθήνα. Από το πρωϊ της ημέρας εκείνης είχα έντονες ενοχλήσεις στο λαιμό, που προμήνυαν κρυολόγημα με όλα τα γνωστά επακόλουθα. Η κατάσταση δεν παρουσίαζε καμιά βελτίωση, παρ' όλο που είχα πιει ζεστά ροφήματα. Το μεσημέρι, καθώς επέστρεφα στο σπίτι μου και βάδιζα πεζός, σκέφτηκα να πάρω τηλέφωνο τον υπεύθυνο της εκκλησίας και να ακυρώσω τη βραδινή διακονία μου.  Παράλληλα όμως αποφάσισα, πριν το κάνω αυτό, να ζητήσω με πίστη θεραπεία και ο Κύριος να μου δείξει το θέλημά Του για το βράδυ. Επειδή δεν γνώριζα εάν το πρόβλημα ήταν παθολογικό ή υπήρχε δαιμονική επίθεση, προσευχήθηκα και επιτίμησα τις εκδηλώσεις που υπήρχαν στο σώμα μου. Προσευχήθηκα και είπα δυνατά:

 «Είμαι αναγεννημένο παιδί του Θεού και με έχει χρίσει με το Πνεύμα Του, έχω πλυθεί με το πολύτιμο αίμα του Ιησού Χριστού, Αυτός επάνω στο Γολγοθά πήρε όλες αμαρτίες μου, όλες τις αρρώστιες μου και όλα τα προβλήματα που ο Διάβολος φέρνει στη ζωή μου. Δεν δέχομαι καμιά ενέργεια του εχθρού στη ζωή μου και καμιά εκδήλωση της αρρώστιας, επιτιμώ στο όνομα του Ιησού Χριστού όλα τα συμπτώματα της γρίπης και του κρυολογήματος που μου έχουν παρουσιαστεί. Διατάσσω στο όνομα του Ιησού ο λαιμός μου να καθαρίσει, η αδιαθεσία του σώματός μου να φύγει και να αποκατασταθεί η υγεία μου, γιατί έχω θεραπευτεί με τις πληγές του Ιησού, Αυτός ανανεώνει τις δυνάμεις μου σαν του αετού και έχω την εξουσία να πατώ επάνω σε όλη τη δύναμη του Διαβόλου. Σε ευχαριστώ Κύριε, γιατί Εσύ ενεργείς επάνω μου για σωτηρία και για ελευθερία από όλα τα προβλήματά μου…»

      Όπως βάδιζα και προσευχόμουν, συνέβηκε κάτι πολύ γνώριμο σε όλους μας, όταν έχουμε γρίπη και παίρνουμε παυσίπονα. Άρχισα να ιδρώνω, σαν να είχα πάρει μαζί δύο ασπιρίνες, η φωνή μου να καθαρίζει και η σωματική αδιαθεσία να εξαφανίζεται. Ήταν μια άμεση ενέργεια του Κυρίου, καθώς επιτιμούσα όχι κάποιο πονηρό πνεύμα, αλλά τις εκδηλώσεις του προβλήματος.

 (7)     Όταν το πονηρό πνεύμα μας πειράζει στη σκέψη, εκείνη τη στιγμή είναι κατάλληλη για επίθεση νίκης. Αυτό είναι βασική αρχή του πνευματικού πολέμου και ο εχθρός δεν το αγνοεί, γι' αυτό σε κάθε ανάλογη περίπτωση προσπαθεί με κάθε τρόπο να κάνει τον πιστό αδύναμο να ενεργήσει και να τον αποτρέψει να επιτεθεί. Μια τακτική που εφαρμόζει ο εχθρός σε όλες τις περιπτώσεις είναι να δημιουργεί μέσα στη σκέψη ολόκληρη διαλογική συζήτηση την οποία κατευθύνει στο σημείο που αυτός θέλει. Για παράδειγμα, όταν κάποιος μας έχει αδικήσει, αρχίζει στο μυαλό μας αμέσως η επίθεση του Διαβόλου, κάνοντάς μας να πιστεύουμε ότι είναι δικές μας σκέψεις. Σκεφτόμαστε: «Ο Γιώργος με αδίκησε, δεν έπρεπε να μου φερθεί έτσι, όταν τον συναντήσω θα του πω ότι με εξαπάτησε…. Εάν μου πει ότι εγώ δεν κατάλαβα, θα του πω ότι επιμένει στο λάθος του …..Εάν μου ζητήσει συγνώμη, σίγουρα θα είναι για να μου κάνει τον καλό, δεν πρέπει να το δεχτώ .….εάν ….εάν….» Ολόκληρη στιχομυθία γίνεται μέσα στο μυαλό μας, με εισήγηση των πονηρών πνευμάτων και εφόσον δεν υπάρχουν σπλάχνα αγάπης και πνεύμα συγχωρητικότητας, τότε βρίσκουν έδαφος πνεύματα πικρίας, απογοήτευσης και θυμού, με αποτέλεσμα μόλις συναντήσουμε το άτομο αυτό, να έχουμε εχθρική διάθεση απέναντί του.

       Εάν όμως την ίδια στιγμή που έγινε η εισήγηση του εχθρού στη σκέψη μας, την επιτιμήσουμε, η νίκη είναι άμεση. Μπορούμε να πούμε: «Στο όνομα του Ιησού Χριστού επιτιμώ στη σκέψη αυτή Διάβολε για το Γιώργο, καθαιρώ κάθε οχύρωμα, που θέλεις να κτίσεις μέσα στο μυαλό μου. Ο Ιησούς πέθανε και για τον Γιώργο και εγώ τον αγαπώ, ο Κύριός μου θα αναλάβει την υπόθεσή μου….». Εάν ενεργούσαμε με αυτό τον τρόπο σε κάθε περίπτωση, πολλά προβλήματα θα είχαν εξαλειφθεί τελείως από τη ζωή μας. Γι' αυτό ο Παύλος μας προτρέπει να φορέσουμε την πανοπλία του Θεού, ένα από τα εξαρτήματά της είναι Η ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ, η οποία είναι προστασία μας από τις επιθέσεις που κάνει ο εχθρός στο μυαλό μας. 

(8)   Στην πνευματική μάχη πρέπει να έχουμε καθαρότητα, αγιασμό και ταπεινότητα. Να γνωρίζουμε ότι εμείς δεν έχουμε τη δύναμη από μόνοι μας να κάνουμε το παραμικρό, ούτε έναν απλό πονοκέφαλο να επιτιμήσουμε. Η δόξα ανήκει μόνον στον Ιησού Χριστό, γιατί Αυτός είναι που σώζει, αναγεννά, βαπτίζει με το άγιο Πνεύμα Του, ελευθερώνει από τις πονηρές δυνάμεις και δίνει λύσεις σε όλα τα προβλήματά μας. Εμείς, εφόσον εκζητούμε τον αγιασμό μας, είμαστε τα εύχρηστα σκεύη στα δικά Του χέρια. Η  τιμή και η δόξα ανήκει στον Κύριο Ιησού.

(9)   Τέλος, ο χριστιανός πολεμιστής δεν πρέπει ποτέ να από-γοητεύεται όταν σε κάποια πνευματική μάχη δεν υπάρχει νίκη ή υπάρχουν απώλειες. Θα πρέπει να έχει υπόψη του ότι η μάχη είναι του Κυρίου, Αυτός μάχεται για μας, εμείς εκτελούμε το λόγο Του. Μπορεί να χάνουμε μερικές ΜΑΧΕΣ, αλλά δεν έχουμε χάσει τον ΠΟΛΕΜΟ. Πάντοτε σε μια μάχη υπάρχουν απώλειες και από τις δύο πλευρές, και από τους νικητές και από τους ηττημένους. Σε περίπτωση αποτυχίας να ζητάμε από τον Κύριο να μας αποκαλύ-πτει τις μεθοδείες και τα σχέδια του εχθρού. 

 ------------------------------------------------------------------------

COPYRIGHT: 07/2012 - ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΤΖΕΛΕΠΗΣ

Τηλ. Κινητό: 694- 4921318

E-MAIL: filadelfos02@hotmail.cοm 

FACEBOOK: Alkiviadis Tzelepis

 ------------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το παραπάνω άρθρο περιέχεται ως αυτοτελές κεφάλαιο στο βιβλίο «ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ» (βιβλίο Νο 17B). Ολόκληρο το βιβλίο  μπορείτε να το κατεβάσετε σε μορφή PDF από την επιλογή "αρχεία" της ομάδας «ΦΙΛΑΔΕΛΦΟΣ – FILADELFOS” του FACEBOOK.

Κωδικός 13. "Ο ΙΣΧΥΡΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ" (σελίδες 74)
ISBN: 978 - 960 - 92560 - 3 - 2

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ που αποτελείται από τρία (αυτοτελή) θέματα, που μεταξύ τους παρουσιάζουν μια θαυμαστή ενότητα και αποτελούν μια ΤΡΙΛΟΓΙΑ. Τα δύο πρώτα («Η ΟΡΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΡΙΣΜΟΥ» και «ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΞΑ») έχουν γραφτεί από τον Ρικ Τζόϊνερ και το τρίτο («Ο ΥΙΟΣ Ο ΑΡΣΕΝ»), που αποτελεί και το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου έχει γραφτεί από τον Αλκιβιάδη Τζελέπη.

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ που μας μεταφέρει στα τέλη των εσχάτων καιρών και στα συγκλονιστικά γεγονότα που θα λάβουν χώρα και θα μορφώσουν το ένδοξο σώμα της «εκκλησίας της Φιλαδέλφειας», της εκκλησίας της αρπαγής, επάνω στην οποία ο Κύριος θα επιθέσει μεγάλη δόξα.

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ που δεν πρέπει να λείπει από καμιά βιβλιοθήκη

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ

 

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ

ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

(Ησαϊας Ξς΄/66:7-8,   Αποκάλυψη ΙΒ/12:1-5,   Γένεση ΛΕ/35:16-18)

 

«7. ΠΡΙΝ κοιλοπονήση, εγέννησε· ΠΡΙΝ έλθωσιν οι πόνοι αυτής, ηλευθερώθη και εγέννησεν ΑΡΣΕΝΙΚΟΝ. 8. Τις ήκουσε τοιούτον πράγμα; τις είδε τοιαύτα; ήθελε γεννήσει η γη εν μιά ημέρα; ή έθνος ήθελε γεννηθή ενταυτώ αλλ' η Σιών ΑΜΑ ΕΚΟΙΛΟΠΟΝΗΣΕΝ, εγέννησε τα τέκνα αυτής» (Ησαϊας Ξς’/66:7-8).

Τα παραπάνω εδάφια από το βιβλίο του προφήτη Ησαϊα αναφέρονται σε μια καταπληκτική προφητεία που αφορά τη δόξα της εκκλησίας των εσχάτων καιρών. Δεν γνωρίζω εάν η αποκάλυψη αυτή του Λόγου του Θεού είναι ευρύτερα γνωστή και στον Ελλαδικό χώρο, μεταξύ των αναγεννημένων πιστών, γι’ αυτό θα ήθελα να κάνω μερικά σχόλια για την παραπάνω προφητεία.

     Ο Ησαϊας στο κεφάλαιο Ξς’ (66) του βιβλίου του αναφέρει μια καταπληκτική προφητεία, που έχει άμεση σχέση και με τον κατά σάρκα ΙΣΡΑΗΛ και με τον πνευματικό ΙΣΡΑΗΛ, την εκκλησία του Ιησού Χριστού. Κατά συνέπεια η προφητεία έχει δύο σκέλη, από τα οποία το ένα έχει ήδη εκπληρωθεί και το άλλο πρόκειται να εκπληρωθεί στο εγγύς μέλλον, ή διαμορφώνεται στις ημέρες μας προκειμένου να λάβει την τελική εκπλήρωσή του. Ειδικότερα:  

(1)   Στο εδάφιο Ξς’:7 ο Ησαϊας αναφέρει: «ΠΡΙΝ κοιλοπονήση, εγέννησε· ΠΡΙΝ έλθωσιν οι πόνοι αυτής, ηλευθερώθη και εγέννησεν ΑΡΣΕΝΙΚΟΝ…». Εδώ έχουμε μία γέννα χωρίς να υπάρξουν πόνοι, χωρίς δηλαδή ωδίνες τοκετού. Πριν κοιλοπονήσει ελευθερώθηκε και γέννησε αρσενικό, μετά όμως τη γέννα ήρθαν οι πόνοι. Αντίθετα στην Αποκάλυψη ΙΒ/12:1-2 η γυναίκα κοιλοπονεί πριν γεννήσει: «Και σημείον μέγα εφάνη εν τω ουρανώ, γυνή ενδεδυμένη τον ήλιον, και η σελήνη υποκάτω των ποδών αυτής, και επί της κεφαλής αυτής στέφανος αστέρων δώδεκα· και έγκυος ούσα έκραζε κοιλοπονούσα και βασανιζομένη διά να γεννήση…».

   Η προφητεία του Ησαϊα στο εδάφιο 7 αναφέρεται στο λαό Ισραήλ από τον οποίο γεννήθηκε κατά σάρκα ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος όταν τελείωσε την επίγεια τρίχρονη περίπου διακονία Του και έφυγε (αναστήθηκε και αναλήφθηκε), τότε ήρθαν οι πόνοι, γιατί ο λαός Ισραήλ, οι ομοεθνείς Του, δεν Τον δέχθηκαν ως τον μεσσία που ανέμεναν και  Τον απέρριψαν. Το έτος 70 μ.Χ. ήρθαν οι Ρωμαϊκές λεγεώνες  υπό την ηγεσία των αυτοκρατόρων Τίτου και Βεσπασιανού και ισοπέδωσαν την Ιερουσαλήμ, δεν άφησαν «λίθον επί λίθον», όπως είχε προφητεύσει και ο ίδιος ο Ιησούς. Συνέβηκε αυτό που προφήτευσε ο Ησαίας στο Ξς’:7, όπου ο κατά σάρκα Ιησούς γεννήθηκε «χωρίς πόνους γέννας», άσημος και ταπεινός χωρίς οι Ισραηλίτες ομοεθνείς Του να το γνωρίζουν, παρά μόνο ελάχιστοι απλοί ποιμένες, όπως και απλή ήταν η μετέπειτα πορεία Του ως υιός (όπως ενομίζετο) του ξυλουργού Ιωσήφ, μέχρι την ενηλικίωση και έναρξη της επίγειας διακονίας Του σε ηλικία 30 ετών. Μετά όμως 40 χρόνια περίπου από την αναχώρησή Του από τη Γη ήρθαν και οι πόνοι της γέννας, ήρθαν  τα δεινά επάνω  στο λαό Ισραήλ, λόγω της απόρριψης και της κρίσης που ίδιοι είχαν εξαγγείλει, λέγοντας: «Το αίμα Του επάνω μας και επάνω στα παιδιά μας!!!!».

    Στο επόμενο εδάφιο 8, ο προφήτης Ησαϊας μας οδηγεί στους έσχατους καιρούς και μας μιλάει για μια άλλη γέννα που αφορά τον «υιόν τον άρσενα», που αναφέρεται στην Αποκάλυψη ΙΒ/12:5 «…Και έτεκεν ΥΙΟΝ ΑΡΣΕΝ αρρενα, ός μέλλει ποιμαίνειν πάντα τα έθνη εν ράβδω σιδηρά και ηρπάσθη το τέκνον αυτήςς προς τον Θεόν και προς τον θρόνον Αυτού…» (αρχαίο κείμενο) – Η μετάφραση του κειμένου του Αρχιμ. Ν.Βάμβα έχει ως εξής «Και εγέννησε ΠΑΙΔΙΟΝ ΑΡΡΕΝ, το οποίον μέλλει να ποιμάνη πάντα τα έθνη εν ράβδω σιδηρά· και το τέκνον αυτής ηρπάσθη προς τον Θεόν και τον θρόνον Αυτού..».

 (2)   Στο εδάφιο Ξς’:8 ο Ησαϊας αναφέρει: «Τις ήκουσε τοιούτον πράγμα; τις είδε τοιαύτα; ήθελε γεννήσει η γη εν μιά ημέρα; ή ΕΘΝΟΣ ήθελε γεννηθή ενταυτώ αλλ' η Σιών ΑΜΑ ΕΚΟΙΛΟΠΟΝΗΣΕΝ, εγέννησε τα τέκνα αυτής». Η «Σιών» συμβολίζει την «εκκλησία» (βλ. Εβραίους ΙΒ/12:22, κλπ) και μέσα από τους πόνους της γέννας θα γεννήσει τον ΥΙΟΝ ΤΟΝ ΑΡΣΕΝΑ, θα γεννήσει τα τέκνα της. Θα υπάρξει ένα έθνος λαμπρό, ένας λαός του Θεού που θα γεννηθεί με ωδίνες μέσα από την εκκλησία και όχι μέσα από τον κόσμο. Όπως το ζώο γεννά ζώα (για παράδειγμα η γάτα γεννά γάτες), ή ο άνθρωπος γεννά ανθρώπους, έτσι και η εκκλησία θα γεννήσει «εκκλησία», μέσα δηλαδή από το παγκόσμιο αναγεννημένο σώμα του Χριστού, θα γεννηθεί ένα άλλο σώμα, θα γεννηθεί ένα έθνος λαμπρό, θα είναι ο ΙΣΧΥΡΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ της εκκλησίας των εσχάτων καιρών.            

     ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥΤΟ: Ο υιός ο άρσεν (που τυπολογικά είναι η «εκκλησία της Φιλαδέλφειας» - βλ. Αποκάλυψη Γ/3:7-13, ή η «εκκλησία της αρπαγής», όπως οι πολλοί την γνωρίζουν, θα βγει μέσα από το παγκόσμιο σώμα της αληθινής εκκλησίας του Ιησού Χριστού, θα είναι ένας ξεχωριστός λαός με δύναμη και εξουσία. Ο γεννήτορας γεννά όμοιον με αυτόν: Ο άνθρωπος (η γυναίκα) γεννά άνθρωπο (άνδρα ή γυναίκα) και η εκκλησία θα γεννήσει εκκλησία. Η παγκόσμια ορατή εκκλησία θα γεννήσει την αόρατη εκκλησία που ζει μέσα στα σπλάχνα της και στη συνέχεια βέβαια θα είναι ορατή. Όλες οι αναζωπυρώσεις στο παρελθόν ξεκίνησαν από το σώμα της εκκλησίας, ποτέ από τον κόσμο. Μέσα από τη «γυναίκα» της Αποκάλυψης ΙΒ/12, μετά από ωδίνες γεννιέται ο υιός ο άρσεν, ο ισχυρός πολεμιστής που θα είναι ένα λαμπρό έθνος. Οι ωδίνες πιθανόν να είναι ένας παγκόσμιος διωγμός, ή να υπάρχουν παγκόσμια συγκλονιστικά γεγονότα, όπως πόλεμοι, οικονομική κρίση, καταστροφή του περιβάλλοντος, πείνα, αρρώστιες, κλπ, και μέσα από τις συνεχείς αυτές θλίψεις και δοκιμασίες της ορατής εκκλησίας θα γεννηθεί ο υιός ο άρσεν, μέσα από τις ωδίνες «η Σιών ΑΜΑ ΕΚΟΙΛΟΠΟΝΗΣΕΝ, εγέννησε τα τέκνα αυτής».

    Αυτό έρχεται και σε πλήρη αρμονία με τις προφητικές οράσεις του παγκόσμια γνωστού κήρυκα και εργάτη του Κυρίου Ρικ Τζόινερ (RickJoyner), που στην Ελλάδα πολλά προφητικά βιβλία του έχουν μεταφραστεί στη γλώσσα μας και έχουν κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις «Το ΑΝΩΓΕΙΟ»:

 (α)  Στην «ΟΡΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΡΙΣΜΟΥ» βλέπουμε ότι σε πολλές πόλεις και σε περιοχές θα σχηματίζεται ένα μόνο πρεσβυτέριο, το οποίο θα αποτελείται από ποιμένες και εργάτες διαφόρων δογματικών αποχρώσεων, γεγονός που σημαίνει ότι από την ορατή, ανά τον κόσμο, αναγεννημένη εκκλησία, θα ξεχωρίσει μία ομάδα που θα αντανακλά το μεγαλείο και τη δόξα του Κυρίου Ιησού. Οι υπόλοιποι, που δεν θα κατανοήσουν την ενέργεια αυτή του Πνεύματος του Θεού και θα σκληρύνουν τη στάση τους, θα μείνουν έξω από αυτό που ο Κύριος κτίζει για τους έσχατους καιρούς και προσωπικά πιστεύω ότι αυτό ήδη έχει αρχίσει να γίνεται στις ημέρες μας.

 (β)     Στην όραση «ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΞΑ» βλέπουμε επίσης ότι τα «φώτα» (οι «στύλοι του Νέου Οίκου» του Κυρίου), που μένουν στις θέσεις τους, μετά την αποχώρηση των μεγάλων κυμάτων που κατέκλυσαν το «νησί», προέρχονται από τις διάφορες εκκλησιαστικές αποχρώσεις που ήδη υπήρχαν. Μέσα από τα χαλάσματα των «κτιρίων», που μεταξύ τους δεν είχαν καμιά (πνευματική) ομοιομορφία και ωραιότητα, αναδύθηκαν αυτοί που ήταν «φως», όπως ακριβώς και μέσα από τα σπλάχνα της γυναίκας στην Αποκάλυψη ΙΒ/12 θα βγει μετά από ωδίνες ο υιός ο άρσεν, ο μεγάλος και ισχυρός πολεμιστής. Όλοι είχαν οικοδομήσει στο ίδιο θεμέλιο, στον ΙΗΣΟΥ, αλλά όλοι τους δεν είχαν χρησιμοποιήσει τα κατάλληλα υλικά. Αυτοί που χάθηκαν μέσα στη δίνη των κυμάτων είχαν οικοδομήσει με ξύλα και χορτάρι. Τα «φώτα» όμως που έμεινα είχαν οικοδομήσει επάνω στο ίδιο θεμέλιο, που ήταν από χρυσάφι και πολύτιμους λίθους, είχαν οικοδομήσει με τα σωστά υλικά (βλ. Α’  Κορινθίους Γ/3:12-15).

  Στην ΠΡΩΤΗ προφητεία (Ησαϊας Ξς΄/66:7) ο Ιησούς κατά σάρκα ήρθε σαν ο «μεγαλύτερος ΥΙΟΣ ΑΡΣΕΝ» και μετά ακολούθησαν οι πόνοι επάνω σε αυτούς που Τον απέρριψαν.

 Στη ΔΕΥΤΕΡΗ προφητεία (Ησαϊας Ξς΄/66:8), αφού προηγηθούν οι ωδίνες, αφού προηγηθούν οι θλίψεις και οι δοκιμασίες, εμείς (ο λαός του Θεού) μορφωνόμαστε και γινόμαστε ο «ΥΙΟΣ Ο ΑΡΣΕΝ εν Χριστώ Ιησού» στους έσχατους καιρούς.

   Ένας άλλος τύπος για τον ΥΙΟ ΤΟΝ ΑΡΣΕΝΑ έχουμε στη Γένεση ΛΕ/35:16-18, που αναφέρεται στην περίπτωση κατά την οποία η Ραχήλ μέσα από μεγάλες ωδίνες τοκετού γεννά τον Βενιαμίν και μετά πεθαίνει: «Εγέννησεν η Ραχήλ, και υπέφερε αγώνα εις την γένναν αυτής…. Και ενώ παρέδιδε την ψυχήν (διότι απέθανεν), εκάλεσε το όνομα αυτού ΒΕΝ-ΟΝΙ, ο δε πατήρ αυτού εκάλεσεν αυτόν ΒΕΝ-ΙΑΜΙΝ». 

  • Η ΡΑΧΗΛ, από την οποία γεννήθηκαν ο Ιωσήφ και ο Βενιαμίν είναι τύπος της Καινής Διαθήκης
  • Η ΛΕΙΑ, από την οποία γεννήθηκαν τα υπόλοιπα 10 παιδιά, είναι τύπος της Παλαιάς Διαθήκης
  • Ο ΙΩΣΗΦ που στα Εβραϊκά σημαίνει «πρόσθεση», είναι τύπος της 1ης ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. 
  • Ο ΒΕΝΙΑΜΙΝ είναι τύπος της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ. Η Ραχήλ τον αγαπητό αυτό γιο της τον ονόμασε «Βεν - Ονί» που σημαίνει «υιός ΩΔΙΝΗΣ» (ή «υιός ΟΔΥΝΗΣ») ο Ιακώβ όμως τον αποκάλεσε «Βεν - Αμίν» (ή «Βεν-Ιαμίν») που σημαίνει «υιός ΔΕΞΙΑΣ» και ο οποίος τυπολογικά είναι ο ΥΙΟΣ Ο ΑΡΣΕΝ που γεννήθηκε μέσα από τις ωδίνες της πνευματικής γέννας.

     Η εκκλησία (η Ραχήλ) μέσα από πόνους οδύνης γεννά τον υιό της δεξιάς (τον «Βενιαμίν») γεννά τον υιό τον άρσενα, που μαζί με τον Κύριο Ιησού θα ποιμάνει όλα τα έθνη με εξουσία και δύναμη. «Δεξιά» μέσα στην Αγία Γραφή σημαίνει «εξουσία». Ο Ιησούς κάθεται στα «δεξιά» του Πατέρα, που σημαίνει ότι του έχει δοθεί όλη η εξουσία στον Ουρανό και στη Γη (βλ. Ματθαίος ΚΗ/28:18, κλπ) , είναι ντυμένος με όλη τη δόξα του Πατέρα. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχουν ΔΥΟ ΘΡΟΝΟΙ, εδώ έχει μεταφορική έννοια, καθόσον σε πολλά μέρη της Βίβλου και ειδικά στους Ψαλμούς αναφέρεται ότι και ο Πατέρας κάθεται στα «δεξιά» του Υιού, για παράδειγμα στον Ψαλμό ΡΙ/100, στο εδάφιο 1 αναφέρεται ότι ο Υιός κάθεται στα δεξιά του Πατέρα, ενώ στο εδάφιο 5 αναφέρεται το αντίθετο, ότι ο Πατέρας κάθεται στα δεξιά του Υιού (βλ. επίσης Ψαλμοί Ις’/16:18, ΟΓ/73:23, ΡΚΑ/121:5, κλπ), κλπ. Στο βιβλίο της Αποκάλυψης αναφέρεται κατ’ επανάληψη ότι στον ουρανό (στην ουράνια Ιερουσαλήμ) θα υπάρχει μόνο ΕΝΑΣ ΘΡΟΝΟΣ, που θα είναι ο θρόνος του Θεού και του Αρνίου: «Και ουδέν ανάθεμα θέλει είσθαι πλέον· και ο ΘΡΟΝΟΣ  του Θεού και του Αρνίου θέλει είσθαι εν αυτή, και οι δούλοι Αυτού θέλουσι λατρεύσει Αυτόν (Αποκάλυψη ΚΒ/22:3). Μέσα σε αυτόν τον ένα θρόνο κάθεται ο Νυμφίος Ιησούς και μια ημέρα θα καθίσει και η εκλεκτή Του, ένδοξη Νύμφη: «Όστις νικά, θέλω δώσει εις αυτόν να καθήση μετ' Εμού εν τω θρόνω Μου, καθώς και Εγώ ενίκησα και εκάθησα μετά του Πατρός μου εν τω θρόνω Αυτού» (Αποκάλυψη Γ/3:21).

    Πιστεύω ότι είναι θαυμαστή και  συγκλονιστική αυτή η αποκάλυψη του Λόγου του Θεού για την επερχόμενη δόξα της εκκλησίας των εσχάτων καιρών. Ο «υιός ο άρσεν» στην Αποκάλυψη ΙΒ (12), ο «υιός της δεξιάς» στη Γένεση ΛΕ (35)  και το «λαμπρό έθνος» στον Ησαϊα Ξς’ (66) αναφέρονται στο γεγονός της γέννησης και της ένδοξης πορείας της «Εκκλησίας της Φιλαδέλφειας», την οποία ο Κύριος Ιησούς ετοιμάζει να την παραστήσει στον εαυτό Του ένδοξη εκκλησία «ως νύμφην κεκοσμημένην με τα πολύτιμα αυτής καλλωπίσματα», μία εκκλησία που θα είναι άγια και άμωμη, «μη έχουσα ρυτίδα ή κηλίδα» (Ησαϊας ΞΑ/61:10, Εφεσίους Ε/5:27).

    Αξίζει να αναφερθεί παρεπιπτόντως ότι στον Ησαϊα Ξς΄:8 η περιγραφή «…ήθελε γεννήσει η γη εν μιά ημέρα; ή ΕΘΝΟΣ ήθελε γεννηθή ενταυτώ….» αναφέρεται και στην «ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ», όπου η γη σε μια ημέρα (ξαφνικά) θα γεννήσει τους πιστούς νεκρούς, οι οποίοι θα αναστηθούν πρώτον με άφθαρτα σώματα και μετά οι ζώντες πιστοί θα μεταμορφωθούν «εν ατόμω, εν ριπή οφθαλμού» (αρχαίο κείμενο) και όλοι μαζί θα αρπαχθούν στον ουρανό (βλ. Α’  Κορινθίους ΙΕ/15:51-56, κλπ) και αυτό θα είναι ένα ισχυρό θανατηφόρο πλήγμα για το Διάβολο και τις πονηρές δυνάμεις του. Επί του θέματος θα ασχοληθούμε πιο αναλυτικά σε άλλο άρθρο μας ή για περισσότερες λεπτομέρειες επ’ αυτού  μπορεί ο ενδιαφερόμενος να διαβάσει το βιβλίο μου με τίτλο «Ο ΙΣΧΥΡΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ της Εκκλησίας των Εσχάτων Καιρών», στο οποίο αναφέρονται  ολόκληρες οι προφητικές οράσεις του Ρικ Τζόινερ με τίτλο «ΟΡΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΡΙΣΜΟΥ» και «ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΞΑ» και γίνεται λεπτομερής ανάλυση του ΙΒ’ (12) κεφαλαίου της Αποκάλυψης  (ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το βιβλίο έχει αναρτηθεί ολόκληρο σε μορφή PDF στην ομάδα ΦΙΛΑΔΕΛΦΟΣ).

------------------------------------------------------------------------------------------------

COPYRIGHT: 07/2012 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΤΖΕΛΕΠΗΣ

Τηλ. Κινητό: 694- 49 21 318

E-MAIL: filadelfos02@hotmail.cοm 

FACEBOOKAlkiviadis Tzelepis

3 ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΔΑΙΜΟΝΙΚΕΣ ΕΠΙΡΡΟΡΕΣ ΣΤΟΝ ΠΙΣΤΟ

 

ΔΑΙΜΟΝΙΚΕΣ ΕΠΙΡΡΟΕΣ ΣΤΟΝ ΠΙΣΤΟ

 αυτοτελές απόσπασμα από το βιβλίο

"ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ"

 

1.   Πολλές φορές είχα αναρωτηθεί, γιατί ο πιστός που φωτίζεται και οδηγείται από το φως του Ιησού Χριστού, που είναι μέτοχος των ευλογιών του αγίου Πνεύματος, που γεύεται καθημερινά τις δωρεές του Θεού και που ζει μια άγια ζωή, αρκετές φορές μέσα στην πνευματική του πορεία παρουσιάζει ένα χαρακτήρα σαρκικό με φοβερές εκδηλώσεις θυμού, εγωϊσμού, ζήλειας, καταλαλιάς, έριδας και πολλών άλλων παρόμοιων εκδηλώσεων. Γιατί να συμβαίνει αυτό;

     Όσο περισσότερο μελετούσα το λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή, τόσο περισσότερο δεν μπορούσα να συνδυάσω το γεγονός, πως είναι δυνατόν, το ίδιο άτομο από τη μια μεριά να εκδηλώνει τον ΚΑΡΠΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, που είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότητα, αγαθοσύνη, πίστη, πραότητα και εγκράτεια (βλ. Γαλάτας Ε:22) και τα ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ (βλ. Α΄ Κορινθίους ΙΒ:4-11,27-31, Εφεσίους Δ:7-14), με αποτέλεσμα το πρόσωπό του να ακτινοβολεί από τη χάρη και τη δόξα του Ιησού καιαπό την άλλη μεριά να εκδηλώνει ένα ΣΑΡΚΙΚΟ, ΣΑΤΑΝΙΚΟ χαρακτήρα, με εκδηλώσεις που δεν αρμόζουν σε αγίους (βλ. Γαλάτας Ε¨:19-21).

      Ο όρος «σατανικός» δεν είναι ούτε αδόκιμος, ούτε υπερβολικός, γιατί προσωπικά έχω γνωρίσει πιστούς ανθρώπους, που ενώ φαίνονται ότι είναι γεμάτοι από τη χάρη του Θεού και από τη δύναμη του Πνεύματός Του, σε στιγμές κατάστασης θυμού ή ζήλειας ή καταλαλιάς, να έχουν στο πρόσωπό τους μια έκφραση σκοτεινή και  απωθητική, η ακτινοβολία της δόξας του Ιησού να έχει φύγει από πάνω τους και το βλέμμα τους να είναι όμοιο με του φιδιού. Έχω ακούσει αγαπητούς αδελφούς και μάλιστα εργάτες του Κυρίου, όταν βρίσκονται σε κατάσταση παροργισμού, να εκφράζονται με απρεπή λόγια, χρησιμοποιώντας το λεξιλόγιο του κόσμου (βλ. Εφεσίους Δ:29, Ε:3-5,15-17, κλπ.).

           Πως μπορεί να συμβαίνει αυτό;

      Πάντοτε έδινα διάφορες απαντήσεις στα ερωτηματικά μου και στις απορίες μου, όπως ότι «εις πολλά πταίομεν άπαντες» (Ιάκωβος Γ:2), ότι ο πιστός που έχει τέτοιες σαρκικές εκδηλώσεις είναι «νήπιος εν Χριστώ» (Α΄ Κορινθ. Ι΄:13), ή ότι παρασύρεται από το κοσμικό φρόνημα (Α΄ Ιωάννου Β:15). Παρ’ όλα αυτά όμως μέσα μου καταλάβαινα, πως κάτι δεν πήγαινε καλά και ότι όλα αυτά, ήταν απλώς δικαιολογίες, γιατί έβλεπα ότι αυτή η διπλή (διαφορετική) εκδήλωση του πιστού δεν συμβαίνει μόνο στους νέους στην πίστη ή στους χλιαρούς πιστούς, που κάποιος το θεωρεί φυσικό να παρασύρονται πιο εύκολα και να ζουν περισσότερο σαρκικά, παρά πνευματικά, αλλά συμβαίνει και σ' αυτούς που έχουν καθημερινή επικοινωνία με τον Κύριο Ιησού και πληρούνται από το άγιο Πνεύμα Του, που παρουσιάζουν μια αισθητή πνευματική αύξηση και αγιασμό στη ζωή τους και που ο Κύριος ενεργεί θαυμαστά στη ζωή τους.

      Ζητούσα από τον Κύριο να μου αποκαλύψει, πως είναι δυνατόν ο αφιερωμένος πιστός να γίνεται «πιόνι» στα χέρια του Διαβόλου, κάτι που έβλεπα να γίνεται και στην προσωπική μου ζωή και πολλές φορές αναρωτιόμουν, αν ήμουν εγώ το παιδί του Θεού που έκανα όλα αυτά ή κάποιος άλλος που ενεργούσε μέσα μου. Ζητούσα να μάθω ποια είναι η αλήθεια και τι λέγει για το θέμα αυτό ο λόγος του Θεού. Ο ίδιος ο Κύριός μας ο Ιησούς μας προτρέπει «ΑΙΤΕΙΤΕ και θέλει σας δοθή, ΖΗΤΕΙΤΕ και θέλετε ευρεί, ΚΡΟΥΕΤΕ και θέλει σας ανοιχθή» (βλ. Ματθαίος Ζ:7).

      Δοξασμένο το άγιο όνομά Του, γιατί μου αφαίρεσε το πνευματικό κάλυμμα που σκέπαζε τα μάτια της ψυχής μου και μου φανέρωσε τη θαυμαστή αλήθεια του λόγου Του,ξεσκεπάζοντας τις μεθοδείες του Διαβόλου, ώστε η εκκλησία να πάρει δύναμη και να καταστρέψει ολοκληρωτικά τα πονηρά του έργα.

    Στην εκζήτηση της αλήθειας, ένιωθα σαν να προσπαθούσα να αποκρυπτογραφήσω κάποιο μήνυμα, αλλά μου έλειπε το βασικό κλειδί του κώδικα, που αν το γνώριζα δεν θα είχα πλέον ερωτηματικά και απορίες. Όταν ο Κύριος μου αποκάλυψε την αλήθεια, αμέσως όλες οι αμφιβολίες και οι δυσκολίες που αντιμετώπιζα καθώς μελετούσα το άγιο λόγο Του διαλύθηκαν. Μου έλειπε ακριβώς το βασικό στοιχείο (το κλειδί) του πνευματικού κώδικα και όταν αυτό μου αποκαλύφθηκε, τότε ο λόγος του Θεού «έδεσε» μέσα μου με θαυμαστή αρμονία και ενότητα.

 Ποια είναι λοιπόν η αλήθεια που μας φανερώνει ο λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή, για το θέμα αυτό;

   Ο πιστός άνθρωπος δεν πειράζεται από τα πονηρά πνεύματα μόνον ΑΠ’ ΕΞΩ(βέβαια συμβαίνει και αυτό και μάλιστα είναι ο συνηθισμένος τρόπος που ενεργούν), αλλά πειράζεται και ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥγιατί αυτά, όταν ο πιστός τους δώσει τόπο, κατοικούν μέσα του (βλ. Εφεσίους Δ:27). Όσο και αν αυτό μας ενοχλεί στη σκέψη και δεν θέλουμε να το πιστέψουμε, δεν παύει όμως να είναι μια πραγματικότητα, που όσο γρήγορα την αποδεχθούμε, τόσο πιο γρήγορα θα ελευθερωθούμε από κάθε δαιμονική επιρροή στη ζωή μας, γιατί οι μεθοδείες του Διαβόλου θα είναι πλέον φανερές.

 2.      Θα αναφερθώ με σύντομο τρόπο, για το πώς ενεργούν τα πονηρά πνεύματα στον πιστό, ώστε ο αναγνώστης να αποκτήσει μια σφαιρική εικόνα και μια γενική άποψη του θέματος. Ο κάθε άνθρωπος που βρίσκεται μακριά από το Θεό και ζει μέσα στην αμαρτία, είναι γεμάτος από εκδηλώσεις των πονηρών πνευμάτων που κατοικούν μέσα του και έχει όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία που αναφέρονται μέσα στην Αγία Γραφή (διάβασε: Ρωμαίους Α:26-32 /Β΄ Τιμόθεου Γ:1-5 /Ματθαίος ΙΕ:18-19 /Γαλάτας Ε:19-21).

    Όταν όμως ο άνθρωπος αναγεννηθεί από το Πνεύμα του Θεού και μένει στο άγιο θέλημά Του, ζώντας καθαρά και άγια, τα δαιμόνια φεύγουν από μέσα του, αλλά εάν δίνει«τόπον εις τον Διάβολον» (Εφεσίους Δ:27), τότε ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ σ' αυτά να εισέρχονται και πάλι μέσα του, με αποτέλεσμα να υπάρχουν στο άγιο σώμα της εκκλησίας του Ιησού Χριστού θλιβερά φαινόμενα και ανεπίτρεπτες καταστάσεις, όπως χαρακτηριστικά διαβάζουμε μέσα στη Γραφή και που τα βλέπουμε καθημερινά και στην προσωπική μας ζωή (βλ. Εφεσίους Ε:3-4 /Κολοσσαείς Γ:5 /Α΄ κορινθ. Γ:3, ς΄:9-11 /Β΄Κορινθ. ΙΒ:21 /Ρωμαίους Ζ:14-23).

    Θα πρέπει να επισημάνουμε το γεγονός ότι ο αναγεννημενος πιστός σε καμιά περίπτωση δεν "κατέχεται" από τα πονηρά πνεύματα, αλλά όταν δώσει τόπο στο Διάβολο"φιλοξενεί" μέσα του πολλά πνεύματα-δαιμόνια πονηρίας, όπως για παράδειγμα  πνεύμα θυμού, πνεύμα εγωϊσμού, πνεύμα ασθένειας, πνεύμα καταλαλιάς, έριδας, κλπ. και εάν θέλει πραγματικά να βαδίζει σε μια νικηφόρα και καρποφόρα πνευματική ζωή, πρέπει όλα αυτά να φύγουν από μέσα του για να ελευθερωθεί από τα δεσμά του Πονηρού και όσο πιο γρήγορα καταλάβει ότι τα πονηρά πνεύματα δεν βρίσκονται μόνον γύρω του για να τον πειράζουν απ' έξω, αλλά βρίσκονται συνήθως μέσα του, τόσο πιο εύκολα θα ματαιώ-νει τα σχέδια του εχθρού της ψυχής.

     Θα καταλαβαίνει γιατί λέγει π.χ. ψέματα και ενώ το εκζητεί δεν μπορεί να ελευθερωθεί. Αυτό γίνεται γιατί μέσα του φιλοξενεί "πνεύμα ψεύδους", το οποίο χρησιμοποιεί το στόμα του για τους άνομους σκοπούς του και έτσι, γνωρίζοντας και ξεσκεπάζοντας τις μεθοδείες του Διαβόλου, θα φέρνει το πρόβλημά του στον Ιησού και θα ελευθερώνεται από τις δαιμονικές επιδράσεις και επιρροές.

   Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Διάβολος ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΞΕΣΚΕΠΑΖΟΥΜΕ και να ξέρουμε τον τρόπο με τον οποίο ενεργεί, ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ τις μεθοδείες του, γι' αυτό πολεμά με φοβερή μανία και λύσσα να μη γνωρίζει η εκκλησία του Χριστού αυτή τη θαυμαστή αποκάλυψη που έδωσε ο Κύριος στο σώμα Του στις έσχατες ημέρες που ζούμε για να «καθαρίσωμεν εαυτούς από παντός  ΜΟΛΥΣΜΟΥ  σαρκός και  πνεύματος, εκπληρούντες αγιωσύνην εν φόβω Θεού» (Β΄ Κορινθίους Ζ:1).

      Έρχεται όμως ο Διάβολος, ο πλανών όλη την οικουμένη, σαν άγγελος φωτός για να σε ….προφυλάξει από την "πλάνη" που έχεις πέσει και σου λέγει "Πως είναι δυνατόν να συγκατοικεί ο Θεός με το Σατανά μέσα σου, μην το πιστεύεις αυτό, είναι μεγάλη πλάνη". Αυτό δεν είναι αλήθεια, γιατί ο Θεός κατοικεί μέσα στον ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ άνθρωπο, τον οποίο ο απ. Παύλος ονομάζει "εσωτερικό άνθρωπο" (βλ. Εφεσίους Γ:16-17 /Β΄ Κορινθίους Δ:16 /Ρωμαίους Ζ:22) και ο απ. Πέτρος "κρυπτό άνθρωπο της καρδίας" που έχει έναν άφθαρτο στολισμό, έχει το γλυκό και ήσυχο πνεύμα, που είναι πολύτιμο ενώπιον του Θεού (Α΄ Πέτρου Γ:4).

     Ο Διάβολος κατοικεί στο ΣΑΡΚΙΚΟ άνθρωπο, γιατί εκεί είναι η τροφή του, εφόσον ο πιστός του δίνει τόπο. Ο Παύλος τον αποκαλεί ο "εξωτερικός άνθρωπος" και ο "παλαιός άνθρωπος" (βλ. Β΄ Κορινθίους Δ:16 /Κολοσσαείς Γ:10 /Εφεσίους Δ:22). Γι' αυτό έχουμε τουςσαρκικούς χριστιανούς και τους πνευματικούς χριστιανούς και όταν αναφερόμαστε σε "χριστιανούς" εννοούμε τους αναγεννημένους και βαπτισμένους με το άγιο Πνεύμα του Θεού και όχι τους κατ' όνομα χριστιανούς.

      Ο Παύλος μας προτρέπει «…..Να απεκδυθήτε τον ΠΑΛΑΙΟΝ (=σαρκικό)άνθρωπον (τον) κατά την προτέραν διαγωγήν, τον φθειρόμενον κατά τας απατηλάς επιθυμίας …… και να ενδυθήτε τον ΝΕΟΝ (=πνευματικό) άνθρωπον, τον κτισθέντα κατά Θεόν εν δικαιοσύνη και οσιότητι της αληθείας» (Εφεσίους Δ:22-24) και στόχος μας είναι ο εξωτερικός άνθρωπος να φθείρεται και ο εσωτερικός να ανανεώνεται καθημερινά (Β΄ Κορινθίους Δ:16).

     Ο σαρκικός χριστιανός δίνει τροφή στο Διάβολο. Γράφει ο λόγος του Θεού ότι «άρτος δε του ΟΦΕΩΣ θέλει είσθαι το ΧΩΜΑ» (Ησαϊας ΞΕ:25) και ποιος είναι ο αρχαίος όφις; Είναι ο Διάβολος που πλανά όλη την οικουμένη (βλ. Γένεση Γ:1-4 /Αποκάλυψη ΙΒ:9, Κ:2) και που συνέχεια τρέφεται με σαρκικούς χριστιανούς: «Και είπε Κύριος ο Θεός προς τον όφιν ….και  χώμα ΘΕΛΕΙΣ ΤΡΩΓΕΙ πάσας τας ημέρας της ζωής σου» (Γένεση Γ:14).

      Φυσικά εδώ ο Κύριος δεν διέταξε τα φίδια να τρώνε πραγματικό χώμα, όπως μερικοί λανθασμένα ισχυρίζονται, γιατί τα φίδια τρέφονται με μικρά πουλιά, αυγά πουλιών, ποντίκια, κλπ.. Στη Γένεση Γ:14 ο Θεός μιλάει στο Διάβολο, ο οποίος με μορφή φιδιού εξαπάτησε την Εύα, γι' αυτό και η Γραφή τον αποκαλεί "ο αρχαίος όφις" (Αποκάλυψη ΙΒ:9), και ο Κύριος του λέγει ότι τροφή του θα είναι το χώμα και το ΧΩΜΑ αυτό είναι ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Στην Εβραϊκή γλώσσα "αδάμ" σημαίνει "άνθρωπος" και προέρχεται από τη ρίζα της λέξης "αδαμά", που σημαίνει "γήϊνος, χοϊκός, χωματένιος" και ο Κύριος είπε στον πρώτο "αδάμ" (=άνθρωπο): «…εωσού επιστρέψεις εις την ΓΗΝ εκ της οποίας ελήφθης, επειδή ΓΗ ΕΙΣΑΙ, και εις την γην θέλεις επιστρέψει» (Γένεση Γ:19).

   Δεν συγκατοικεί ο Θεός με το Διάβολο σε καμιά περίπτωση, γιατί δεν μπορεί να υπάρξει κοινωνία του φωτός με το σκοτάδι. Ο Θεός κατοικεί στον εσωτερικό (κρυπτό) άνθρωπο, ενώ ο Διάβολος κατοικεί στη σάρκα, στον εξωτερικό άνθρωπο, γι' αυτό η Γραφή πουθενά δεν μας προτρέπει να νεκρώσουμε το "εγώ" μας, όπως πολλοί διδάσκουν, γιατί το εγώ μας είναι ο εσωτερικός άνθρωπος, εκεί που κατοικεί ο Κύριος και αν ζητούμε στην προσευχή να νεκρωθεί το εγώ μας, δίνουμε τόπο στο Διάβολο και αποκτά δικαιώματα στη ζωή μας. Η Γραφή μας προτρέπει να νεκρώσουμε τα μέλη μας, να νεκρώσουμε τον εξωτερικό, το σαρκικό άνθρωπο, όπου κατοικεί ο εχθρός της ψυχής μας: «Νεκρώσατε λοιπόν τα μέλη σας τα επί της γης, πορνείαν, ακαθαρσίαν, πάθος, επιθυμίαν κακήν, και την πλεονεξίαν, ήτις είναι ειδωλολατρεία…» (Κολοσσαείς Γ:5-8). Γι' αυτό υπάρχει συνεχής πόλεμος μεταξύ σάρκας και πνεύματος, μεταξύ του σαρκικού και του πνευματικού ανθρώπου, αλλά «όσοι δε (είναι) του Χριστού, εσταύρωσαν την  ΣΑΡΚΑ (όχι το «εγώ»)ομού με τα ΠΑΘΗ και τας ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ. Εάν ζώμεν κατά το Πνεύμα, ας περιπατώμεν και κατά το Πνεύμα» (Γαλάτας Ε:24-25).

       Ο πιστός λοιπόν που ζει σαρκικά δίνει τροφή στο Διάβολο. Εκεί στη σάρκα σου, στο μέρος εκείνο που μένει ακαλλιέργητο από το Πνεύμα του Θεού, ΓΙΑΤΙ ΕΣΥ ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΤΟ ΘΕΟ ΝΑ ΕΡΓΑΣΘΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ, εκεί γνώριζε πως τρέφεται ο Σατανάς και εφόσον εξακολουθείς να τον αφήνεις να τρέφεται, τότε μεγαλώνει και αποκτά δικαιώματα επάνω σου.

    Έτσι εξηγείται, γιατί πολλοί χριστιανοί, είτε είναι ΑΝΑΓΕΝΝΗΜΕΝΟΙ, είτε είναι ΒΑΠΤΙΣΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ του Θεού, παρουσιάζουν ζωή πνευματικά χαμηλή, ζωή σαρκική, ζωή χωρίς πνευματικούς καρπούς, μια ζωή γεμάτη από καταλαλιά, φθόνο, έριδες, διχοστασίες, άγχος, υπερηφάνεια, μικρότητες, προβλήματα διάφορα, κλπ..

    Εάν αφήσεις για παράδειγμα να σε καταλάβει η ζήλια για έναν πνευματικό αδελφό ή για κάποιο άλλο πρόσωπο, τότε αρχίζεις να δίνεις τροφή στο Διάβολο, του δίνεις τόπο και έτσι αυτός έχει όλο το δικαίωμα να μπει μέσα στη σάρκα σου, στον εξωτερικό άνθρωπο και να σε εξουσιάζει σ' αυτόν το τομέα της ζωής σου. Το αποτέλεσμα είναι να χάσεις την ειρήνη σου, να χάσεις την επαφή σου με τον Κύριο Ιησού, δεν έχεις πλέον όρεξη για προσευχή και μελέτη του λόγου του Θεού. Τίποτα δεν σε ικανοποιεί πλέον και αρχίζουν σιγά, σιγά όλα να σου φταίνε.

      Θα αναφέρω δύο περιστατικά από τη ζωή πιστών και αγίων ανδρών του Θεού, που σε κάποια στιγμή της ζωής τους έδωσαν τροφή στο Διάβολο, με τραγικά αποτελέσματα:

 (α)     Ένας αδελφός εν Κυρίω, εργάτης του Λόγου του Θεού, είχε ιδιαίτερο χάρισμα από το Θεό κατά της παραμορφωτικής αρθρίτιδας. Η δόξα του Κυρίου ήταν επάνω του με φανερό τρόπο και όπου πήγαινε να διακονήσει το λόγο του Θεού, ο Κύριος Ιησούς ενεργούσε σημεία και τεράστια και όσοι έπασχαν από αρθριτικές αρρώστιες θεραπεύονταν όλοι. Λόγω των μεγάλων ευλογιών του Θεού στη ζωή του, ο αδελφός αυτός άνοιξε την καρδιά του σεπνεύμα (δαιμόνιο) υπερηφάνειας, λέγοντας ότι «όλος ο κόσμος βρίσκεται μπροστά στα πόδια μου». Ο Κύριος τον μετατόπισε από τη διακονία του και επέτρεψε να κτυπηθεί με την ίδια ασθένεια που ο ίδιος είχε ελευθερώσει άλλους και φυσικά την ασθένεια αυτή, την προκαλούσε κάποιο ακάθαρτο πνεύμα ασθένειας, που είχε πλέον εξουσία στη ζωή του.

   Ο αδελφός αυτός στην αρχή δέχτηκε την εισήγηση του Πονηρού ότι μόνον αυτόν χρησιμοποιεί ο Θεός για να ευλογήσει τους ανθρώπους, γιατί σ’ αυτόν ευαρεστείται ο Θεός και ότι οι άλλοι εργάτες δεν είναι τόσο καλοί, όσο αυτός. Στη συνέχεια άνοιξε την καρδιά του σε πνεύματα υπερηφάνειας και εγωϊσμού και εφόσον συνέχισε να δίνει τόπο στο Διάβολο, μπήκε μέσα του πνεύμα ασθένειας και πέθανε από την ίδια αρρώστια, που ο Θεός τον είχε χρησιμοποιήσει θαυμαστά για τη θεραπεία άλλων.

(β)    Μια άλλη περίπτωση έχουμε για κάποιον αδελφό, εργάτη του Ευαγγελίου, που διακονούσε το λόγο του Θεού στην Ελλάδα. Από τη μια μεριά κήρυττε το ευαγγέλιο και από την άλλη ζούσε και τη ζωή της αμαρτίας. Μια Κυριακή πρωϊ, καθώς κήρυττε το λόγο του Θεού, μια αδελφή από το ακροατήριο τον βλέπει να έχει το πρόσωπό του γεμάτο επιδέσμους. Ανησύχησε και άρχισε να στενοχωριέται και να σκέφτεται πως κάτι κακό του συνέβηκε και μάλιστα νόμισε ότι κάπου χτύπησε με το αυτοκίνητό του.

   Όταν τελείωσε το κήρυγμα και πήγε να τον χαιρετήσει και να τον ρωτήσει τι του συνέβηκε, διαπίστωσε με έκπληξη ότι το πρόσωπό του ήταν τελείως καθαρό. Αμέσως κατάλαβε ότι ο Κύριος της αποκάλυπτε με όραση, ποιος ήταν στην πραγματικότητα ο κήρυκας ενώπιόν Του και ότι η καρδιά του δεν ήταν καθαρή μπροστά στο Θεό. Δεν είπε τίποτα στον ίδιο, αλλά πλησιάζει τη σύζυγό του και της λέγει «ο Κύριος μου έδειξε ότι ο άνδρας σου είναι γεμάτος ανομίες», και της εξήγησε τι ακριβώς είδε. Η γυναίκα του, που γνώριζε τη ζωή που αυτός ζούσε, του το είπε και από τότε ο αδελφός αυτός σταμάτησε τη διακονία του λόγου και λίγο αργότερα έφυγε και από την εκκλησία.

   Ο αδελφός αυτός είχε δώσει τόπο στην καρδιά του στο Διάβολο, με αποτέλεσμα ο Διάβολος, ο αρχαίος όφις να τρέφεται απ’ αυτόν, αλλά ο Θεός όμως τον αποκάλυψε και τον μετατόπισε, γιατί θέλει οι εργάτες Του να είναι καθαροί και άγιοι και θέλει άγια χείλη να κηρύττουν τον άγιο λόγο Του, γιατί ο ίδιος είναι ΑΓΙΟΣ.  

     Μη δίνεις τροφή στο Διάβολο!!! Πάρε την εξουσία και τη δύναμη που σου δίνει ο Κύριος Ιησούς και άρχισε να επιτιμάς τον Πονηρό και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, εφόσον ζούμε μέσα σ’ έναν κόσμο που ολόκληρος «κείται εν τω πονηρώ» (Α΄ Ιωάννου Ε:19), ο Πονηρός θα έρχεται συνέχεια και θα μας πειράζει, διεκδικώντας δικαιώματα επάνω στη ζωή μας. Ας μην του δίνουμε τόπο.

      Ο Διάβολος λοιπόν και οι πονηρές του δυνάμεις δεν μπορούν να επηρεάσουν το πνεύμα μας, γιατί εκεί είναι η κατοικία του Θεού. Μπορούν όμως να επηρεάσουν την ψυχή μας. Ο Ιάκωβος στην ομώνυμη επιστολή του γράφει «….δέχθητε μετά πραότητος τον εμφυτευθέντα λόγον, ΤΟΝ ΔΥΝΑΜΕΝΟΝ να σώση τας ψυχάς σας» (Ιάκωβος Α:21). Το πνεύμα του ανθρώπου είναι το μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης που αναγεννιέται και λαμβάνει αιώνια ζωή, είναι το πνεύμα μας που γίνεται "νέο κτίσμα εν Χριστώ Ιησού". Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με την ψυχή μας, για τη σωτηρία της οποίας χρειάζεται ένας διαρκής αγώνας. Η ψυχή μας είναι το μυαλό μας (ο νους) και οι αισθήσεις μας και χρειάζεται δουλειά να γίνει σ' αυτά. 

  Ο Παύλος γράφει «Και μη συμμορφόνεσθε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταφορφόνεσθε ΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΕΩΣ ΤΟΥ ΝΟΟΣ ΣΑΣ, ώστε να δοκιμάζετε τι (είναι) το θέλημα του Θεού το αγαθόν, και ευάρεστον και τέλειον» (Ρωμαίους ΙΒ:2). Ο Δαβίδ λέγει «ΗΝΩΡΘΩΣΕΝ την ψυχήν μου» (Ψαλμός ΚΓ:3). Πουθενά δεν γράφει ο λόγος του Θεού ότι το πνεύμα μας ανακαινίζεται, μόνο η ψυχή μας ανακαινίζεται, σώζεται και ανορθώνεται και αυτό γίνεται όταν το μυαλό μας ανακαινίζεται με τον εμφυτευθέντα μέσα μας λόγο του Θεού.

       Ο Διάβολος δεν μπορεί να πειράξει την κατοικία του Θεού, το πνεύμα μας, μπορεί όμως να επηρεάζει την ψυχή μας, να επηρεάζει τις σκέψεις μας και τις αισθήσεις μας και μετά, αφού εμείς αποδεχτούμε τις εισηγήσεις του, θα κάνει κατοχή και στο σώμα μας. Εμείς με την εξουσία του ΑΙΜΑΤΟΣ Του και με τη δύναμη του ΟΝΟΜΑΤΟΣ Του θα επιτιμούσε τις δυνάμεις της πονηρίας και θα έχουμε τη νίκη. Γνώριζε ότι τίποτα δεν θα είναι αδύνατον για σένα, γιατί Αυτός που είναι μέσα σου (ο Ιησούς), είναι ισχυρότερος απ’ αυτόν που είναι στον κόσμο (το Διάβολο).

     Ο Κύριος όμως έχει ένδοξα σχέδια για τους αγίους Του, θέλει και το σώμα μας να υποταχθεί με τη θέλησή μας κάτω από την ευλογία Του και να γίνει ο ναός του αγίου Πνεύματός Του (Α΄ Κορινθ.Γ:16ς΄:19-20) και να «διατηρηθή ολόκληρον τοΠΝΕΥΜΑ μας, και η ΨΥΧΗ, και το ΣΩΜΑ, αμέμπτως εν τη παρουσία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού» (Α΄ Θεσσαλονικείς. Ε:23).                                    

3.      Ένα άλλο σημείο που πρέπει να γνωρίζουμε για το θέμα αυτό, είναι τα λόγια του απόστολου Παύλου: «Διότι εξεύρομεν ότι ο νόμος είναι πνευματικός , ΕΓΩ ΔΕ ΕΙΜΑΙ(δεν λέγει "ήμουνα", αλλά "είμαι", σε χρόνο ενεστώτα) ΣΑΡΚΙΚΟΣ, πεπωλημένος υπό την αμαρτίαν….. επειδή εκείνο το οποίον θέλω, τούτο δεν πράττω, αλλ' εκείνο το οποίον μισώ, τούτο πράττω…» (Ρωμαίους Ζ:14-15) και συνεχίζει πιο κάτω στο εδάφιο 18 «Διότι εξεύρω ότι δεν κατοικεί ΕΝ ΕΜΟΙ, τουτέστιν εν τη σαρκί μου, αγαθόν…» .

     Εδώ ο Παύλος μας μιλάει συγκεκριμένα για την επίδραση και τη δύναμη της αμαρτίας επάνω στον πιστό άνθρωπο, όχι στον άπιστο, γιατί ο Παύλος μιλάει μέσα από την προσωπική του εμπειρία, αφότου γνώρισε τον Ιησού Χριστό προσωπικό του σωτήρα και λυτρωτή, αυτό το διευκρινίζει ο ίδιος, λέγοντας: «Διότι ΗΔΥΝΟΜΑΙ μεν εις τον νόμον του Θεού κατά τον εσωτερικόν άνθρωπον, βλέπω όμως ΕΝ ΤΟΙΣ ΜΕΛΕΣΙΝ ΜΟΥ (=μέσα στα μέλη μου) άλλον νόμον αντιμαχόμενον εις τον νόμον του νοός μου, και αιχμαλωτίζοντά με εις τον νόμον της αμαρτίας ΤΟΝ ΟΝΤΑ ΕΝ ΤΟΙΣ ΜΕΛΕΣΙ ΜΟΥ»(Ρωμαίους  Ζ:22-23).

     Λέγει "ηδύνομαι…", δηλαδή "ευχαριστιέμαι στο νόμο του Θεού" και δεν μπορούσε ποτέ ο Παύλος να ευχαριστιέται, (να "ηδύνεται") στο νόμο του Θεού ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΠΡΩΤΑ ΤΟ ΘΕΟ, προσωπικά. Και λέγει «…και αιχμαλωτίζοντά με εις τον νόμον της αμαρτίας ΤΟΝ ΟΝΤΑ ΕΝ (=μέσα) ΤΟΙΣ ΜΕΛΕΣΙ ΜΟΥ». Η αμαρτία είναι μέσα στα μέλη μας, γι' αυτό πρέπει να ζητάμε από τον Κύριο Ιησού να μας κρατά συνέχεια άγιους, αγνούς και καθαρούς, ώστε να μη δίνουμε τροφή και τόπο στο Διάβολο.

     «Ευχαριστώ εις τον Θεόν διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών» (εδ.25) λέγει ο Παύλος και εκεί στον Κύριο Ιησού είναι η ελευθερία μας από τις δαιμονικές επιρροές και επιδράσεις και εφόσον έχουμε καθημερινή επαφή μαζί Του, τότε δεν θα δουλεύουμε «με την σάρκα εις τον νόμον της αμαρτίας» (Ρωμαίους Ζ:25).

 4.      Όσα συμβαίνουν συνήθως στη ζωή μας είναι ενέργειες των πνευμάτων του πονηρού υπερβατικού κόσμου και έχουμε πολλά παραδείγματα μέσα από την Αγία Γραφή. Αναφέρω παρακάτω μερικές περιπτώσεις ενδεικτικά και θα δούμε πολύ περισσότερες και με λεπτομέρειες στα επόμενα κεφάλαια:

(1)  ΠΝΕΥΜΑ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ «Γυνή τις είχε πνεύμα ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ δεκαοκτώ έτη, και ήτο συγκύπτουσα ….αύτη δε, ούσα θυγάτηρ του Αβραάμ, την οποία ο ΣΑΤΑΝΑΣ έδεσεν ιδού δεκαοκτώ έτη…»(Λουκάς ΙΓ:10-17). Εδώ μας λέγει η Γραφή ότι γυναίκα αυτή, η οποία είχε μέσα της δαιμόνιο ασθένειας, ήταν θυγατέρα του Αβραάμ, ήταν δηλαδή πιστή στο Θεό, γνώριζε και ακολουθούσε τον άγιο νόμο Του. Δεν ήταν έξω από τις υποσχέσεις και τις επαγγελίες του Θεού, αλλά ζούσε μέσα σ' αυτές και όμως ο Πονηρός είχε αποκτήσει επάνω της δικαιώματα.

    Βλέπε επίσης: Μάρκος Θ:17-25 (πνεύμα άλαλον), Ματθαίος Θ:32-34 (πνεύμα κωφόν δαιμονιζόμενον), Ματθαίος ΙΒ:22 και Λουκάς Η:26-39, ΙΑ:14 (δαιμόνιον κωφόν), κλπ..

(2)   ΠΝΕΥΜΑ ΠΛΑΝΗΣ: «Το δε πνεύμα ρητώς λέγει, ότι εν υστέροις καροίς θέλουσιν αποστατήσεις τινές από της πίστεως, προσέχοντες εις ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΠΛΑΝΗΣ και εις διδασκαλίας δαιμονίων…» (Α΄ Τιμόθεου Δ:1). Πολλοί χριστιανοί που έχουν γνωρίσει τη χάρη και τις ευλογίες του Θεού στη ζωή τους, αποστατούν γιατί δίνουν τόπο στην καρδιά τους σε πνεύματα πλάνης και απάτης. Ο ίδιος ο Ιησούς είπε ότι ο Διάβολος, δεν θα πλανήσει μόνον τους απλούς πιστούς, αλλά και τους εκλεκτούς (Ματθαίος ΚΔ:24). Στην Αποκάλυψη ΙΒ:4 αναφέρεται ότι η ουρά του Δράκοντα, του Διαβόλου «έσυρε το τρίτον των ΑΣΤΕΡΩΝ του ουρανού, και έριψεν αυτούς εις την γην». Μέσα στην Αγία Γραφή οι εργάτες του Θεού παρομοιάζονται με «αστέρες» (βλ. Δανιήλ ΙΒ:3 /Α΄ Κορινθίους ΙΕ:41)  

(3)  ΠΝΕΥΜΑ ΨΕΥΔΟΥΣ: Βλέπε: Α΄ Βασιλέων ΚΒ:22  /Β΄ Χρονικών ΙΗ:21-22 /κλπ.. (διάβασε τα εδάφια αυτά από τη Γραφή σου). 

(4)  ΠΝΕΥΜΑ ΜΑΝΤΕΙΑΣ - ΠΥΘΩΝΟΣΒλέπε, Λευιτικό ΙΘ:31, Κ:27 /Α΄ Σαμουήλ ΚΗ:3-9 /Πράξεις Ις΄:16-18, ΙΘ:16-18 /κλπ.. 

(5)   ΠΝΕΥΜΑ ΠΟΡΝΕΙΑΣ: Βλέπε, Ωσηέ Δ:12, Ε:4 /κλπ.. 

(6)   ΠΝΕΥΜΑ  ΑΚΑΘΑΡΤΟΝ: Βλέπε, Ματθαίος Η: 28, ΙΒ:43-44, ΙΖ:14-18 /Λουκάς Δ:33-35, ς΄:18, ΙΑ:24 /Μάρκος Α:23, Γ:30, Ε:2, Ζ:25 /Αποκάλυψη Ις΄:13 /Ζαχαρίας ΙΓ:2 /κλπ.. 

      Ο πιστός πρέπει με εξουσία και δύναμη Πνεύματος αγίου να επιτιμά τις πονηρές δυνάμεις του σκότους στο παντοδύναμο όνομα του Κυρίου ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ για να ελευθερωθεί ο ίδιος, η οικογένειά του και όσοι από το λαό του Θεού βρίσκονται σε πνευματικά δεσμά. Η εκκλησία του Ιησού σήμερα έχει ανάγκη από αποκατάσταση, αγιότητα και καθαρισμό, ώστε να είναι έτοιμη για να την παραλάβει ο νυμφίος Χριστός, να είναι νύμφη ντυμένη με το λευκό ένδυμα της δικαιοσύνης και κοσμημένη με αγιότητα, ευσέβεια και καθαρότητα.

        Για να συμβεί όμως αυτό, πρέπει να ζητεί αδιάλειπτα τον αγιασμό της, να ζητεί από τον Κύριο της δόξας να την καθαρίζει από τα πνεύματα της πονηρίας που φιλοξενεί μέσα της. Ο ίδιος ο Ιησούς μας προειδοποιεί: «και δεν θέλει εισέλθει εις αυτήν (στην ουράνια πόλη) ουδέν το οποίο ΜΙΑΙΝΕΙ και προξενεί ΒΔΕΛΥΓΜΑ, και ΨΕΥΔΟΣ, αλλά μόνον οι γεγραμμένοι εν τω βιβλίω της ζωής του Αρνίου» (Αποκάλυψη ΚΑ:27).

 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

COPYRIGHT: 07/2012  -  ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΤΖΕΛΕΠΗΣ

Τηλ. Κινητό 694- 49 21 318

E-MAIL: filadelfos02@hotmail.cοm 

FACEBOOKAlkiviadis Tzelepis  (facebook)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:   Το άρθρο που δημοσιεύθηκε με τίτλο «ΔΑΙΜΟΝΙΚΕΣ ΕΠΙΡΡΟΕΣ ΣΤΟΝ ΠΙΣΤΟ» μπορείτε να το κατεβάσετε σε μορφή PDF από την επιλογή "αρχεία" της ομάδας "ΦΙΛΑΔΕΛΦΟΣ ” του FACEBOOK (κωδικός αριθμός "Τεύχος 04ΣΕ").

ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ (διάρκεια: 114')

(1) Μήνυμα που δόθηκε στις 01.06.2003 από τον Αλκιβιάδη Τζελέπη στην αίθουσα "ΘΕΡΙΣΜΟΣ" – οδός Γερανίου 44, Αθήνα.
Α΄έκδοση σε VHS: 2003 - Επανέκδοση σε DVD: 2013 - Ανάρτηση στο Youtube: 02/2015.

(2) Στο τέλος του μηνύματος ακολουθεί ΜΟΥΣΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ με gospel τραγούδια και ύμνους.

(3) Toν ύμνο «ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ» στην αρχική παρουσίαση ερμηνεύουν οι ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, σε στίχους και μουσική δική τους.